12.12.07
Κατεβάζουμε ρολά…
Το παρον blog σε συντομο χρονικο διαστημα θα κλεισει (ή θα γινει ανενεργό).
Πιστευοντας οτι οι συλλογικες διαδικασιες ειναι πιο αποτελεσματικες και δημιουργικες σε σχεση με το ατομικο επιπεδο, θα συνεχισω να γραφω στο καινουριο μας σπιτι “Στη Γαλαρία“. Γι’ αυτο θα παρακαλουσα οποιος εχει link προς το blog (αν υπαρχει κανενας 
) ειτε να το διαγραψει ειτε να το ανανεωσει.
Θα συνεχισουμε να τα λεμε λοιπον – κι οσο βασταξει ετουτο το παιχνιδι…
11.27.07
Επαγγελματικά Δικαιώματα Πληροφορικής
Για όσους δεν γνωριζουν καθόλου το θέμα τους παραπέμπω στην αντιστοιχη ιστοσελιδα του φορουμ μας με αρκετες πληροφοριες και σχολια για το θεμα.
Συνοπτικα θα αναφερω οτι οι αποφοιτοι πληροφορικης δεν εχουν επαγγελματικα δικαιωματα, εγινε μια προσπαθεια που ξεκινησε απο το καλοκαιρι με λαθος κατευθυνση και βαση κι ετσι αποτι φαινεται μαλλον η διαδικασια θα ξεκινησει απο την αρχη.
Αφου λοιπον απο ‘τι φαινεται ξεκιναει η ολη διαδικασια απο την αρχη καλο ειναι να διαμορφωσουμε μια αποψη για το πως θα πρεπει να γινει.
Σκοπος της επιτροπης θα ειναι να ορισει τα επαγγελματικα δικαιωματα στον χωρο της πληροφορικης για ολους τους αποφοιτους αυτου του τομεα, δηλαδη Μηχανικοι, Πανεπιστημιακοι και αποφοιτοι ΤΕΙ. Oλοι αυτοι οι χωροι θα πρεπει να εκπροσωπουνται στην επιτροπη με τον ιδιο αριθμο μελών. Θεωρω ισως χρησιμο να παρευρισκονται στην επιτροπη μελη απο την ΕΠΕ ή και αλλα σωματεια που ασχολουνται με το αντικειμενο της Πληροφορικης.
Πρωταρχικη δουλεια αυτης της επιτροπης θα ειναι να ορισει τον ορο Πληροφορικη. Αυτο ειναι και το ουσιαστικοτερο κομματι του ολου ζητηματος κατα την αποψη μου. Διαφορετικα το ολο ζητημα θα αναχθει σε συντεχνιακα συμφεροντα και το ποιος θα παρει το μεγαλυτερο μεριδιο της πιτας. Χωρις ενα σαφη ορισμο της ενοιας πληροφορικη δεν μπορει να γινει παραπανω κουβεντα και δεν μπορει να προκυψει καμια ουσιαστικη λυση που να παει τον κλαδο μας ενα βημα μπροστα.
Θεωρω την διακριση των κατευθυνσεων που εγινε στο αρχικο ΠΔ ως ακυρη. Η θεωρια, με την τεχνολογια και τις εφαρμογες στον δικο μας κλαδο ειναι αμεσα συνδεδεμενα και δεν μπορει να γινει τετοιου ειδους διακριση.
Αρα ειναι ακυρος και ο διαχωρισμος που γινεται ειτε στο ερευνητικο τομεα ειτε στη διδασκαλια.
Αν θα πρεπει να γινει καποιος διαχωρισμος τοτε αυτος θα πρεπει να αφορα την διακριση Υλικου και Λογισμικου. Ναι ενδεχομενως καμια πολυτεχνικα τμηματα να κανουν παραπανω μαθηματα υλικου, ομως το Υλικο ειναι κομματι της πληροφορικης?
Αν δεν ειναι τοτε πολυ απλα ας αποκτησουν αλλου ειδους δικαιωματα χωρις καποια σχεση με εμας. Ας αφοσιωθουν στο υλικο.
Αν ειναι τοτε ειναι ενα μονο κομματι της ενοιας Πληροφορικης. Γιατι στα υπολοιπα αποτι φαινεται οι οδηγοι σπουδων ειναι ιδιοι για να μην πω καλυτεροι αυτοι των Πανεπιστημιακων τμηματων.
Αρα η υπογραφη εργου που εκει ειναι και ολο το ζουμι, μπορει να γινεται απο ολους αναλογα με τον τομεα.
Τελος μπορει να μου πει καποιος ποια ειναι η σκοπιμοτητα διακρισης των τμηματων σε 5ετη ή 4ετη και οχι ενιαια?
Κλεινοντας, θεωρω οτι το ζητημα ειναι πολυ δυσκολο και λεπτο οχι τοσο γιατι δεν γνωριζουμε την ενοια πληροφορικη, αλλα κυριως γιατι καποιοι εχουν συμφεροντα απο αυτην την προβληματικη κατασταση και αποσκοπουν σε οφελη. Ειναι ομως ισως ευκαιρια να μπει καποια ταξη σε αυτον τον κλαδο που γεννηθηκε και αναπτυχθηκε μεσα σε ενα ασαφες πλαισιο ολα αυτα τα χρονια δημιουργωντας πολλαπλα προβληματα: σχολες (αρα και αποφοιτους) διαφορετικων ταχυτητων, πληθωρα τμηματων δημιουργωντας ενα πολυ υψηλο αριθμο αποφοιτων που δεν μπορει να απορροφηθει, πληθωρα διαφορετικων τιτλων τμηματων.
==========================
Προς ολους εμας που με τον εναν ή τον αλλον τροπο θα ασχοληθουμε με το ζητημα πρεπει να απαντηθει το ερωτημα: θελουμε να μπει μια ταξη, να οργανωθει σωστα ο κλαδος μας και να υπαρξει ουσιαστικη βελτιωση τοσο της παιδειας οσο και των γνωσεων που παρεχονται ή σε αυτο που εχει ξεκινησει συμμετεχουμε απλα για να αρπαξουμε κι εμεις οτι μπορουμε απο αυτη την πιτα.
Αν τασσομαστε υπερ της πρωτης προσεγγισης (κι εγω μεσα σε αυτους) θα πρεπει να ασχοληθουμε με αυτο το θεμα κανοντας προτασεις σε αυτη την κατευθυνση μεχρι οσο μπορεσουμε. Δεν θελω να ειμαι απαισιοδοξος, ομως ας εχουμε στο πισω μερος του μυαλου μας ποια θα πρεπει να ειναι η προσεγγιση μας απο κει και περα, οταν και αν καταληξει το θεμα σε συντεχνιες (τι να καταληξει βεβαια αφου ετσι ξεκινησε). Αποχωρουμε απο τον οποιοδηποτε διαλογο ή μπαινουμε κι εμεις κι οτι παρουμε?
Τρεις ειναι οι διαφορετικες περιπτωσεις:
1) Οριζεται ο κλαδος της πληροφορικης ενιαιος με ενδεχομενους εσωτερικους τομεις. (Αυτη τη στιγμη μου φαινεται το πλεον σωστο. Ομως τα ΤΕΙ δεν εχουν λογο υπαρξης και θεωρητικα θα επρεπε να κλεισουν. Αρα δεν προκειται να γινει κατι τετοιο. Επισης στο συστημα που ανηκει και η παιδεια μας σε καμια περιπτωση δεν θα επιτραπει κατι τετοιο, αρα ειναι ουτοπικο).
2) 2 επιπεδα πληροφορικων.
Πρωτη περιπτωση, χαμηλο επιπεδο-υψυλο: χαμηλο επιπεδο-> ΤΕΙ, υψηλο-> Πανεπιστημιακα τμηματα-Πολυτεχνικες Σχολες. (Την θεωρω λαθος, ειναι η πιο ρεαλιστικη ετσι οπως εχουν τα πραγματα στην παρεχομενη γνωση)
Δευτερη περιπτωση (διαφορετικοι ρολοι): Διαμορφωνεται ο ρολος των ΤΕΙ συμφωνα με το ποια θα πρεπει να ειναι η ακαδημαικη τους προσεγγιση και αναλαμβανουν ενα συγκεκριμενο ρολο σε σχεση με την πληροφορικη. Συνεπαγεται αναβαθμιση αυτων των ιδρυματων. Πανεπιστημιακα τμηματα και Πολυτεχνεια γινονται ενιαια. Αυτο ειναι υπο συζητηση.
3) 3 επιπεδα πληροφορικων, οπως διαφανηκε και απο τη διαθεση του πρωτου ΠΔ. Το πλεον λαθος, ομως εχει σοβαρες πιθανοτητες να εφαρμοστει κατι τετοιο ή κατι που να βρισκεται σε αυτη τη λογικη.
Και θα ρωτησω… με τα ΙΕΚ τι γινεται?
ρητορικη η ερωτηση…
11.25.07
Αφιέρωμα στο Mexico – Chiapas, Oaxaca (ΦΑΚ – Tracker)
Και ενώ στην «εκσυγχρονισμένη» μας ελλαδίτσα η συζήτηση για την τοποθέτηση καμερών βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη, κάποια χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, οι «άξεστοι», «αμόρφωτοι», «άπλυτοι» και «επικίνδυνοι» ιθαγενείς του Μεξικού (και συγκεκριμένα της επαρχίας Τσιάπας) ζουν την ελευθερία τους. Ο αγώνας που άρχισαν 13 χρόνια πριν έχει εν μέρει δικαιωθεί, αφού απολαμβάνουν την αυτονομία και την ελευθερία που ζητούσαν. Με κόπο αλλά με περίσσιο πείσμα και θέληση έχουν καταφέρει σε αρκετά επίπεδα να δομήσουν την κοινωνία που ονειρεύονταν και συνεχίζουν να προσπαθουν.
Μερικά χιλιόμετρα πιο δίπλα στην Οαχάκα πριν μήνες οι πολίτες αποφάσισαν να μην ανέχονται άλλο τον κυβερνήτη τους Ουλίσες Ρουίς και βγήκαν στο δρόμο, έχοντας απέναντι τους κρατικούς δολοφόνους. Η εξέγερση κράτησε μήνες και η φωτιά ακόμα σιγοκαίει.
Το δεύτερο μας αφιέρωμα είναι αφιερωμένο στους μακρινούς αγωνιστές της ελευθερίας που ευελπιστούμε κάποια στιγμή να μπορέσουμε να τους αποκαλέσουμε συντρόφους.
«Ενώ θα μπορούσα να τα έχω όλα για να μην έχω τίποτα, αποφάσισα να μην έχω τίποτα για να τα έχω όλα»
Subcomandante Marcos
torrents:
1. Ένα μέρος που λεγόταν Τσιάπας (ντοκιμαντερ)
Για το έργο του Nettie Wild— χρειάστηκαν 8 μήνες μέσα στην εξέγερση των Ζαπατίστας. Κινηματογραφήθηκε το 1997, κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας ο Wild κινηματογράφησε την ζωή της επανάστασης και τις «διμοιρίες θανάτου».
Οι συνεντεύξεις των χωρικών που φοβόντουσαν μη δολοφονηθούν από τους κυβερνητικούς και μια συνέντευξη τύπου στην οποία καταγράφονται απειλές δολοφονίας, είναι ενοχλητικές.
Ο σκηνοθέτης έχει μια σαφή οπτική και σημειώνει στωικά πως ένα σημείωμα από Αμερικανούς τραπεζικούς πιθανώς να ενέπνευσε τη βία εναντίον των τοπικών επαναστατών από την Μεξικανική κυβέρνηση.
Το υπόβαθρο της επανάστασης στην Τσιάπας περιγράφεται περιληπτικά και το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας αφιερώνεται στη ζωή μέσα στην προβληματική και ταλαιπωρημένη περιοχή.
Στην κάμερα οι «διμοιρίες θανάτου» κατηγορούν τους Ζαπατίστας ότι βιαιοπραγούν. Όταν δεν καταγράφονται απειλούν ότι θα σκοτώσουν τους συντελεστές της ταινίας.
2.Ζαπατίστας – η άλλη καμπάνια (ντοκιμαντερ)
Τον Ιούνιο του 2005 οι ζαπατίστας πήραν μια νέα πολιτική πρωτοβουλία έτσι όπως περιγράφεται στην Έκτη Διακήρυξη της Ζούγκλας Λακαντόνα που είχε σαν επιστέγασμα την “Άλλη Καμπάνια” (La otra campana).
Έξι συναντήσεις έγιναν στα εξεγερμένα ζαπατίστικα εδάφη τον Αύγουστο και το Σεπτέμβρη. Τρεις πρώτες στα χωριά Σαν Ραφαέλ (5-7 Αυγούστου), Χαβιέρ Ερνάντες (12-14 Αυγούστου) και στην κοινότητα Ντολόρες Ιδάλγο (19-21 Αυγούστου) με τη συμμετοχή πολιτικών και κοινωνικών οργανώσεων της αριστεράς, ιθαγενικών ομάδων και οργανώσεων, συλλογικοτήτων, καλλιτεχνών και ΜΚΟ, αλλά και απλών ανθρώπων. Οι επόμενες τρεις πραγματοποιήθηκαν στις κοινότητες Χουάν Ντιέγο (26-28 Αυγούστου), Ντολόρες Ιδάλγο (2-4 Σεπτέμβρη) και Χαβιέρ Ερνάντες (9-11 Σεπτέμβρη).
Οι έξι αυτές συναντήσεις κατέληξαν στην Πρώτη Γενική Συνέλευση για την Άλλη Καμπάνια στην ζαπατίστικη κοινότητα Λα Γκαρούτσα της Τσιάπας στις 16-18 Σεπτέμβρη.
3. Μάρκος – η εξεγερμένη αξιοπρέπεια (e-book)
Η είσοδος 24 διοικητών του στρατού των Ζαπατίστας (EZLN) στην Πόλη του Μεξικού στις 11 Μαρτίου του 2001, ύστερα από μια ιστορική πορεία δύο εβδομάδων που ξεκίνησε από το δάσος Λακαντόνα της πολιτείας Τσιάπας, έδωσε την ευκαιρία στον Ιγνάσιο Ραμονέ, διευθυντή της Monde Diplomatique και καθηγητή της Θεωρίας της Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, να συναντήσει τον θρυλικό κομαντάντε Μάρκος και να συζητήσει μαζί του τη σημασία της παραπάνω πρωτοβουλίας, μα κυρίως τις προοπτικές του ζαπατιστικού κινήματος. Στη θεαματική εκδήλωση που έβγαλε τον Μάρκος από την παρανομία (για την ασφάλειά του ήταν πλαισιωμένος από εξέχουσες προσωπικότητες, όπως τον βραβευμένο με Νομπέλ Λογοτεχνίας Ζοζέ Σαραμάγκου, την Ντανιέλ Μιτεράν, τον Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν, τον σκιτσογράφο Ζορζ Βολίνσκι, τον κοινωνιολόγο Αλέν Τουρέν κ.ά.) ο Ραμονέ δεν παραβρέθηκε, απλώς τον επισκέφθηκε στο κρησφύγετό του στη ζούγκλα, όπου του υπέβαλε ερωτήσεις.
Ο Μάρκος μίλησε για τη νέα εξουσία του χρηματοοικονομικού κεφαλαίου που επιβλήθηκε στον κόσμο, την παγκοσμιοποίηση, τους αυτόχθονες του Μεξικού, τον εθνικισμό και τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό, για την εξέγερση των Ζαπατίστας την 1η Ιανουαρίου του 1994, που ήταν η πρώτη και τελευταία ένοπλη εμφάνιση των ιθαγενών της Τσιάπας. Τέλος, ξεκαθάρισε ότι οι Ζαπατίστας δεν είναι οπαδοί του πολέμου, ότι διεκδικούν τρία πράγματα, ελευθερία, δικαιοσύνη και δημοκρατία, ότι δεν θέλουν την εξουσία ούτε θέλουν να γίνουν πολιτικό κόμμα.
4. Μάρκος – οδηγίες για να αλλάξεις τον κόσμο (e-book)
Σημειώσεις του Κομαντάντε Μάρκος από την περίοδο 1984-89. Το βιβλιαράκι είχε κυκλοφορήσει στη Θεσ/νίκη το 1996.
Οδηγίες για να μετρήσεις τη ζωή
Παίρνεις ένα κομμάτι σπάγγο, σε όποιο μέγεθος θέλεις και αρχίζεις να το βάζεις στη δεξιά τσέπη του παντελονιού σου μέχρι να συμβεί κάτι απ’ τα παρακάτω:
α) να γεμίσει η τσέπη σπάγγο
β) να κουραστείς να βάζεις σπάγγο στην τσέπη σου.
Όταν συμβεί κάτι απ’ τα δύο προαναφερθέντα, ή και τα δύο, περίμενε κάποιο βροχερό βράδυ. Τη στιγμή ακριβώς που η βροχή αρχίζει να είναι αβέβαιη για το αν θα πέσει ή όχι στη γη, βγαλ’ το σπάγγο και πέταξε τον ψηλά, όσο πιο ψηλά μπορείς, με μαγικές κινήσεις, και ταυτόχρονα ψιθύρισε τα παρακάτω λόγια: “Κοιτώ, μετράω, υπάρχω, η ζωή”. Αν έχουν ακολουθηθεί οι οδηγίες κατά γράμμα, ο σπάγγος θα παραμείνει ακίνητος στον αέρα για μερικές στιγμές πριν επιστρέψει στη γη ένα μάτσο νήματα.
Μ’ αυτόν τον τρόπο έχεις μετρήσει ένα κομμάτι ζωής. Αν, παρ’ όλο που έχεις ακολουθήσει τις οδηγίες σωστά, το σκοινί δεν ανταποκρίνεται στα όσα είπαμε παραπάνω, μην ανησυχείς και δοκίμασε μ’ άλλον σπάγγο. Καμιά φορά υπάρχουν και σπάγγοι που αρνούνται πεισματικά να μετρήσουν τη ζωή (έχουν ήδη αρκετά προβλήματα -λένε- με το να δένουν μπότες, παπούτσια και άλλα απίθανα πράγματα).
Ζούγκλα Λακαντόνα, Τσιάπας, Μεξικό, 1984-1989
Απ’ τα βουνά του μεξικάνικου νότου Subcomandante Insurgente Marcos
5. Μάρκος – το ημερολόγιο της αντίστασης (e-book)
“…Έλα. Ας κάτσουμε λίγο να σου διηγηθώ μια ιστορία. Βρισκόμαστε σε μια γη εξεγερμένη. Εδώ ζουν και αγωνίζονται αυτοί που αυτοαποκαλούνται «ζαπατίστας». Που με κανέναν άλλον δεν μοιάζουν και πολλούς μπορούν να απελπίσουν… Αντί να υφαίνουν την ιστορία τους με εκτελέσεις, θάνατο και καταστροφή, επιμένουν να ζουν. Και οι πρωτοπορίες του κόσμου τραβάνε τα μαλλιά τους, γιατί μπροστά στο δίλημμα «ή θα νικήσουμε ή θα πεθάνουμε» αυτοί οι ζαπατίστας ούτε νικούν μα ούτε και πεθαίνουν, ούτε όμως παραδίνονται. Και απεχθάνονται τα μαρτύρια τόσο όσο τη λιποψυχία. “
Το χέρι διστάζει για λίγο. Το ημερολόγιο μένει κλειστό. Φαίνεται πως φτιάχτηκε από αλληλέγγυους στους ζαπατίστας αφού κάθε μήνας περιέχει, εκτός από σχετικές φωτογραφίες, και αποσπάσματα από τα πολλά μηνύματα που εξέδωσε ο ΕΖΙΝ κατά τη διάρκεια της πορείας για την ιθαγενική αξιοπρέπεια, το Φεβρουάριο, Μάρτιο και Απρίλιο του 2001.
6. Εξάντας – οι επαναστάτες της οαχάκα (ντοκιμαντερ)
Ο Γιώργος Αυγερόπουλος, ταξίδεψε με το συνεργείο του Εξάντα στην «ακυβέρνητη πολιτεία» για να ανακαλύψει τι είναι αυτό που, στην αυγή του 21ου αιώνα, κατάφερε να κάνει ανθρώπους που τους χωρίζουν τόσα, να ενωθούν σε ένα κίνημα χωρίς ηγέτες, αρχηγούς και κομματικές καθοδηγήσεις.
Και παρουσιάζει ένα ντοκιμαντέρ για τα όσα πολύ σοβαρά συνέβησαν στη φλεγόμενη Οαχάκα, και πέρασαν στα ψιλά των εφημερίδων και των τηλεγραφημάτων των διεθνών πρακτορείων ειδήσεων.
7. Οαχάκα – χρονικό της εξέγερσης (ντοκιμαντερ)
Ένα δίωρο χρονικό της εξέγερσης στην Οαχάκα, στο οποίο καταγράφονται οι διαφορετικές στιγμές του αγώνα των εξεγερμένων, από το Μάιο του 2006 έως το Γενάρη του 2007
Η βιντεοταινία έχει διαμορφωθεί με βάση τα ολιγόλεπτα βίντεο (του ενός, δύο ή πέντε λεπτών) και τις φωτογραφίες που δημοσιεύονται στο Indymedia από την αρχή της εξέγερσης έως σήμερα, τα οποία έχουν εμπλουτιστεί με επεξηγηματικά κείμενα και τραγούδια της αντίστασης
8. Επίθεση στο Ατένκο (ντοκιμαντερ)
Στις 3 Μαΐου η μεξικάνικη αστυνομία επιτέθηκε στην κοινότητα San Salvador Atenco, βάση της Οργάνωσης FPDT (Λαϊκό Μέτωπο για την Υπεράσπιση της Γης), γνωστής για την αντίσταση το 2002 στην κατασκευή ενός αεροδρομίου στην περιοχή και ενεργού μέλους της ζαπατιστικής Άλλης Καμπάνιας.
Τρεις χιλιάδες μπάτσοι εισέβαλλαν στην κοινότητα μετά από πολύωρη πολιορκία και συνέλαβαν 200 άτομα περίπου, ενώ άφησαν πίσω τους έναν 14χρονο νεκρό και δεκάδες τραυματίες.
Μετά την καταστολή αυτή, ο EZLN ανακοινώνει ξανά Κόκκινο Συναγερμό, ενώ το Μέτωπο για την Υπεράσπιση της Γης με ανακοίνωσή του απαιτεί την αμέση απελευθέρωση των κρατουμένων και την απόσυρση όλων των κατασταλτικών δυνάμεων.
9. Τραγούδια για την Οαχάκα (μουσική)
Συλλογή τραγουδιών για την Οαχάκα
Ανακοίνωση: www.fak-uoi.gr/tracker
11.23.07
Π.Δ. (αρ. 226) Για εφαρμογή Νέου Νόμου Πλαίσιο – Συγγράματα
Το Προεδρικο διάταγμα εχει δημοσιευτεί στο ΦΕΚ A 256/2007 (20/11/07).
====================
ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 226
Περί καθορισμού του τρόπου δωρεάν προμήθειας και επιλογής διδακτικών συγγραμμάτων από τους φοιτητές ή σπουδαστές των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις:
α) Της παρ. 2 του άρθρου 15 του ν. 3549/2007 «Μεταρρύθμιση του θεσμικού πλαισίου για τη δομή και λειτουργία των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων» (Α΄ 69).
β) Του άρθρου 90 του Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά όργανα, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του π.δ. 63/2005 (Α΄ 98).
2. Το γεγονός ότι από την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος διατάγματος δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού.
3. Την υπ’ αριθμ. 242/2007 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας, με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, αποφασίζουμε:
Άρθρο πρώτο
1. Οι φοιτητές ή σπουδαστές των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Α.Ε.Ι.) κατά την έννοια της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του ν. 3549/2007 (Α΄ 69) έχουν το δικαίωμα δωρεάν προμήθειας και επιλογής ενός (1) διδακτικού συγγράμματος για κάθε διδασκόμενο υποχρεωτικό ή επιλεγόμενο μάθημα του προγράμματος σπουδών που ανταποκρίνεται κατά τρόπο ολοκληρωμένο στο γνωστικό του αντικείμενο και καλύπτει κατά το δυνατόν ολόκληρο ή το μεγαλύτερο μέρος της ύλης και του περιεχομένου του μαθήματος, όπως καθορίζεται στον Οδηγό Σπουδών σύμφωνα με το εγκεκριμένο πρόγραμμα σπουδών του οικείου Τμήματος.
2. Οι φοιτητές ή σπουδαστές των Α.Ε.Ι. δικαιούνται δωρεάν προμήθειας και επιλογής αριθμού διδακτικών συγγραμμάτων ίσου με τον συνολικό αριθμό των υποχρεωτικών και επιλεγόμενων μαθημάτων που απαιτούνται για τη λήψη του πτυχίου. Αν οι φοιτητές ή σπουδαστές επιλέξουν περισσότερα επιλεγόμενα μαθήματα από όσα απαιτούνται για τη λήψη του πτυχίου, το δικαίωμα δωρεάν προμήθειας και επιλογής συγγραμμάτων δεν επεκτείνεται και στα επιπλέον μαθήματα που επέλεξαν και εξετάστηκαν οι φοιτητές ή σπουδαστές, ακόμη και αν αυτά υπολογίζονται για τη λήψη του πτυχίου.
3. Το δικαίωμα δωρεάν προμήθειας και επιλογής διδακτικών συγγραμμάτων ασκείται από τους φοιτητές ή σπουδαστές μέσα από κατάλογο συγγραμμάτων που συντάσσουν κατ’ έτος οι Γενικές Συνελεύσεις των Τμημάτων των Α.Ε.Ι. ανά υποχρεωτικό ή επιλεγόμενο μάθημα του προγράμματος σπουδών και δημοσιεύεται κάθε φορά ως σύνολο, αμέσως μετά τη σύνταξή του, στο διαδικτυακό τόπο του Ιδρύματος και στην επίσημη ιστοσελίδα του Τμήματος.
4. Για το σκοπό αυτό, οι Γενικές Συνελεύσεις των Τμημάτων των Α.Ε.Ι. συντάσσουν το αργότερο μέχρι το τέλος Μαρτίου κάθε ακαδημαϊκού έτους τον συνολικό κατάλογο των συγγραμμάτων που προτείνεται να διανεμηθούν κατά το επόμενο ακαδημαϊκό έτος για κάθε διδασκόμενο υποχρεωτικό και επιλεγόμενο μάθημα του προγράμματος σπουδών. Ο κατάλογος συντάσσεται με βάση τις αντίστοιχες προτάσεις των οικείων Τομέων για τα μαθήματα που πρόκειται να διδαχθούν με ευθύνη τους κατά το επόμενο ακαδημαϊκό έτος. Εισηγήσεις άλλων μελών Δ.Ε.Π. ή Ε.Π. της Γενικής Συνέλευσης του Τμήματος, τα οποία δεν είναι μέλη του οικείου Τομέα, μπορούν να λαμβάνονται υπόψη μόνο προς συμπλήρωση των προτάσεων του Τομέα.
5. Σε περίπτωση που ενταχθεί μεταγενεστέρως στο πρόγραμμα σπουδών νέο μάθημα, του οποίου η διδασκαλία προβλέπεται να ξεκινήσει από το επόμενο ακαδημαϊκό έτος, συντάσσεται ειδικά για το μάθημα αυτό συμπληρωματικός κατάλογος προτεινόμενων συγγραμμάτων, ο οποίος προστίθεται εκάστοτε στον συνολικό κατάλογο διανεμόμενων συγγραμμάτων με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Τμήματος μετά από πρόταση του οικείου Τομέα.
6. Οι Γενικές Συνελεύσεις των Τομέων των Τμημάτων των Α.Ε.Ι. οφείλουν να προτείνουν εγκαίρως, και πάντως πριν από την έναρξη του θερινού εξαμήνου κάθε ακαδημαϊκού έτους, προς την αρμόδια Γενική Συνέλευση του Τμήματος κατάλογο συγγραμμάτων για κάθε υποχρεωτικό ή επιλεγόμενο μάθημα του προγράμματος σπουδών που πρόκειται να διδαχθεί με ευθύνη του οικείου Τομέα κατά το επόμενο ακαδημαϊκό έτος.
Ο κατάλογος περιλαμβάνει τουλάχιστον δύο (2) προτεινόμενα διδακτικά συγγράμματα ανά υποχρεωτικό ή επιλεγόμενο μάθημα και συντάσσεται μετά από εισηγήσεις των οικείων διδασκόντων ή υπευθύνων για καθένα από αυτά, καθώς και των λοιπών μελών Δ.Ε.Π. ή Ε.Π. του οικείου Τομέα που κατέχουν θέση του ιδίου γνωστικού αντικειμένου με το γνωστικό αντικείμενο του μαθήματος. Οι εισηγήσεις αυτές είναι δεσμευτικές για τη Γενική Συνέλευση του Τομέα, ακόμη και αν δεν πρόκειται για δικό τους διδακτικό βιβλίο. Αντίστοιχες μη δεσμευτικές εισηγήσεις μπορούν να γίνουν και από άλλα μέλη Δ.Ε.Π. ή Ε.Π. του Τομέα που κατέχουν θέση συναφούς γνωστικού αντικειμένου με το γνωστικό αντικείμενο του μαθήματος, εφόσον γίνουν δεκτές από τη Γενική Συνέλευση του Τομέα.
7. Ως ένα (1) ενιαίο προτεινόμενο σύγγραμμα θεωρούνται και τα διδακτικά εγχειρίδια του ίδιου συγγραφέα ή περισσότερων συγγραφέων που αλληλοσυμπληρώνονται χωρίς να επικαλύπτονται μεταξύ τους, ώστε η ύλη τους να καλύπτει αθροιστικά ολόκληρο το περιεχόμενο του μαθήματος, όπως καθορίζεται στον Οδηγό Σπουδών σύμφωνα με το πρόγραμμα σπουδών του οικείου Τμήματος. Στην περίπτωση αυτή, η πρόταση του Τομέα για τα συγκεκριμένα διδακτικά εγχειρίδια απαιτείται να αιτιολογείται ειδικά ως προς το ότι η ύλη τους δεν είναι, εν όλω ή εν μέρει, επικαλυπτόμενη και ότι η διανομή τους ως ένα (1) ενιαίο σύγγραμμα είναι αναγκαία για την κάλυψη ολόκληρου του περιεχομένου του μαθήματος.
8. Μαθήματα που αποτελούν σύνθεση δύο ή περισσότερων αυτοτελών μαθημάτων του προγράμματος σπουδών καλύπτονται με επιλογή από ειδικό κατάλογο συγγραμμάτων, στον οποίο δεν περιλαμβάνονται τα συγγράμματα των αντίστοιχων καταλόγων που προτείνονται χωριστά για καθένα από τα επιμέρους αυτοτελή μαθήματα, εφόσον δεν προτείνονται άλλα διδακτικά συγγράμματα που καλύπτουν συνολικά ολόκληρο το περιεχόμενο του μαθήματος, όπως καθορίζεται στον Οδηγό Σπουδών σύμφωνα με το πρόγραμμα σπουδών του οικείου Τμήματος.
9. Για κάθε διδακτικό σύγγραμμα που περιλαμβάνεται στον κατάλογο των προτεινόμενων συγγραμμάτων πρέπει να αναφέρεται υποχρεωτικά ο πλήρης τίτλος του, ο συγγραφέας ή οι συγγραφείς του, ο εκδοτικός οίκος, η χρονολογία και ο τόπος έκδοσής του. Η διάθεση επαρκούς αριθμού αντιτύπων προς διανομή στους φοιτητές ή σπουδαστές εξασφαλίζεται με σχετική έγγραφη δήλωσή του οικείου εκδοτικού οίκου, που υποβάλλεται στη Γραμματεία κάθε Τμήματος το αργότερο εντός δύο (2) μηνών από τη δημοσίευση του συνολικού καταλόγου των προτεινόμενων συγγραμμάτων στην επίσημη ιστοσελίδα του Τμήματος και την κοινοποίησή του στον εκδοτικό οίκο.
10. Οι φοιτητές ή σπουδαστές δικαιούνται να επιλέξουν μέσα από τον συνολικό κατάλογο προτεινόμενων συγγραμμάτων ένα (1) διδακτικό σύγγραμμα για κάθε υποχρεωτικό και επιλεγόμενο μάθημα του προγράμματος σπουδών. Επιλογή δεύτερου συγγράμματος για το ίδιο μάθημα δεν επιτρέπεται ακόμη και αν ο φοιτητής ή σπουδαστής δεν επέλεξε κανένα από τα προτεινόμενα διδακτικά συγγράμματα άλλου ή άλλων υποχρεωτικών ή επιλεγόμενων μαθημάτων ή μαθημάτων που αποτελούν σύνθεση δύο ή περισσότερων αυτοτελών μαθημάτων του προγράμματος σπουδών.
11. Η επιλογή διδακτικού συγγράμματος για κάθε υποχρεωτικό ή επιλεγόμενο μάθημα του προγράμματος σπουδών γίνεται ταυτόχρονα με τη δήλωση του μαθήματος κατά την έναρξη του εξαμήνου, στο οποίο διδάσκεται το αντίστοιχο μάθημα. Αν η δήλωση των μαθημάτων γίνεται τυποποιημένα με ηλεκτρονικό τρόπο, οι Πρόεδροι ή οι Προϊστάμενοι των Τμημάτων των Α.Ε.Ι. φροντίζουν άμεσα σε συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες μηχανογράφησης, ώστε στις σχετικές έντυπες δηλώσεις των μαθημάτων να περιλαμβάνονται όλα τα προτεινόμενα συγγράμματα για κάθε υποχρεωτικό ή επιλεγόμενο μάθημα που δηλώνουν οι φοιτητές ή σπουδαστές κατά την έναρξη κάθε εξαμήνου. Η απαιτούμενη τεχνική προσαρμογή των έντυπων δηλώσεων των φοιτητών ή σπουδαστών στις απαιτήσεις της παρούσας παραγράφου πρέπει να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο μέχρι την 1.3.2008. Μέχρι την ανωτέρω προσαρμογή εφαρμόζεται η ισχύουσα διαδικασία δωρεάν διανομής συγγραμμάτων.
12. Η Γραμματεία κάθε Τμήματος αποστέλλει εντός είκοσι (20) ημερών από τη λήξη της προθεσμίας δήλωσης των μαθημάτων κάθε εξαμήνου στους οικείους εκδοτικούς οίκους ονομαστικούς καταλόγους των φοιτητών ή σπουδαστών με αναφορά του συγγράμματος που εκδίδεται από αυτούς και έχει επιλέξει κάθε φοιτητής ή σπουδαστής ανά υποχρεωτικό ή επιλεγόμενο μάθημα του αντίστοιχου εξαμήνου. Κάθε εκδοτικός οίκος υποχρεούται να διανείμει τα επιλεχθέντα διδακτικά συγγράμματα στους φοιτητές ή σπουδαστές που περιλαμβάνονται στους ονομαστικούς καταλόγους το ταχύτερο δυνατό και, πάντως, εντός δύο (2) μηνών από την έναρξη του αντίστοιχου εξαμήνου. Μετά την ολοκλήρωση της διανομής και πριν την έναρξη του επόμενου εξαμήνου κάθε εκδοτικός οίκος υποβάλλει προς την Γραμματεία του οικείου Τμήματος σχετική δήλωση για τα πραγματικώς διανεμηθέντα συγγράμματα κάθε εξαμήνου, η οποία διαβιβάζεται περαιτέρω προς τις αρμόδιες υπηρεσίες του Ιδρύματος.
13. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται οι διατάξεις των υπ’ αριθμ. Φ141/Β3/1402/20.3.1984 «Έκδοση και διακίνηση διδακτικών βιβλίων των Α.Ε.Ι. καθώς και αντίστοιχες καταβολές» (Β΄ 159), και υπ’ αριθμ. Ε5/5878/1.11.1988 «Περί έκδοσης και διακίνησης των διδακτικών βιβλίων των Τ.Ε.Ι. και αντίστοιχες καταβολές» (Β΄ 838) υπουργικών αποφάσεων, όπως αυτές έχουν τροποποιηθεί και ισχύουν, εφόσον δεν έρχονται σε αντίθεση με τις διατάξεις του παρόντος διατάγματος.
Άρθρο δεύτερο
Η ισχύς του παρόντος διατάγματος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις επιμέρους διατάξεις του.
Στον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος διατάγματος.
Αθήνα, 5 Νοεμβρίου 2007
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΚΑΡΟΛΟΣ ΓΡ. ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ
====================
Απο τα σημεια του κειμενου που εχω τονισει πιστευω ειναι ξεκαθαρο τελικα ποιοι αποπροσανατολιζαν, λαικιζαν και ποιοι πραγματικα ειχαν συγκροτημενα επιχειρηματα και δραση, πανω σε μια πραγματικη βαση και κατευθυνση.
Αν υπαρξει αλλαγη βιβλιου σε ηδη δηλωθεν μαθημα παλιοτερου εξαμηνου ΔΕΝ δικαιουσαι δωρεαν το καινουριο βιβλιο.
Αν καποιο μαθημα απαιτει πανω απο ενα βιβλιο για την σωστη καλυψη της υλης ΔΕΝ μπορεις να προμηθευτεις δωρεαν τα παραπανω βιβλια. Αρα η παροχη ενος μοναδικου συγγραματος ουσιαστικα δεν καταργειται ή αν καποια στιγμη αλλαξει κατι θα πρεπει να πληρωνουμε τα παραπανω.
11.18.07
Σάββατο 17 Νοέμβρη 1973
00:05 Από τους στρατώνες στο Γουδί και του Διόνυσου ξεκινούν οι πρώτες φάλλαγγες αρμάτων με κατεύθυνση τον χώρο των συγκρούσεων.
00:20 Τα πρώτα τανκς κάνουν την εμφάνισή τους στον κόμβο των Αμπελοκήπων.
Την ίδια σττγμή ολόκληρη περιοχή ακτίνας 3 χιλιομέτρων, με κέντρο το Πολυτεχνείο, βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο των διαδηλωτών, που δίνουν σκληρές μάχες με ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, που προσπαθούν να ελέγξουν την περιοχή. Τα τανκς κινούνται άλλα προς τη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας και την Πανεπιστημίου.
Τα τανκς που κινούνται από τη λεωφόρο Αλεξάνδρας εγκλωβίζονται στην περιοχή της «Σόνιας», που έχει αποκλειστεί από αυτοκίνητα που έχουν τοποθετηθεί κάθετα στο δρόμο. Αποκλεισμένη με αυτοκίνητα, οικοδομικά υλικά και τρόλλεϋ ήταν και ολόκληρη η περιοχή μεταξύ των οδών Πειραιώς, Καποδιστρίου, Ηπείρου, Μάρνη, πλατεία Βάθης, Στουρνάρα, Χαλκοκονδύλη και Πατησίων, μπροστά στο Πολυτεχνείο, όπου είχαν τοποθετηθεί κάθετα λεωφορεία και τρόλεϋ. Για να μπορέσουν να κινηθούν τα τανκς και να φτάσουν στο Πολυτεχνείο, χρειάστηκε να μετακινήσουν τα αχρηστευμένα λεωφορεία και τα τρόλεϋ γερανοφόρα οχήματα της αστυνομίας.
00:55 Τα τανκς περνούν την οδό Πανεπιστημίου, στρίβουν στα Χαυτεία και μπαίνουν στην Πατησίων. Προηγούμενα στα Χαυτεία διαδηλωτές πυροβολούν με κυνηγετικό όπλο υπαστυνόμο που μεταφέρεται σε κοντινό κατάστημα. Συγκρούσεις γίνονται στην Πειραιώς και στην πλατεία Βάθης όπου οι διαδηλωτές καίνε αυτοκίνητα.
1:00 Τεθωρακισμένα, στρατιώτες και αστυνομικοί κάνουν κυκλωτικές κινήσεις γύρω από το Πολυτεχνείο. Στην αστυνομική διεύθυνση Αθηνών φτάνει ο προϊστάμενος της εισαγγελίας Αθηνών Φαφούτης. Νωρίτερα έχει πάει εκεί ο αρχηγός της ΥΠΕΑ στρατηγός Θωμόπουλος και συνταγματάρχης των ΛΟΚ με πολιτικά.
1:05 Με την εμφάνιση των αρμάτων οι διαδηλωτές υποχωρούν κάτω από την πίεση των αστυνομικών που πυροβολούν συνέχεια. Αρκετοί βρίσκουν καταφύγιο σε πόρτες πολυκατοικιών που έχουν αφεθεί επίτηδες ανοιχτές.
1:17 Από το ύψος της Λεωφόρο Αλεξάνδρας και της Πατησίων, τανκς με αναμμένους τους προβολείς κινούνται προς το Πολυτεχνείο. Από τα μεγάφωνα μεταδίδεται όσοι θέλουν ν’ αποχωρήσουν μπορούν να φύγουν γιατί οι πόρτες θα κλείσουν οριστικά. Κανείς δεν αποχωρεί. Τα τανκς εμποδίζονται από τα οδοφράγματα της Πατησίων.
1:20 Τα τανκς από την Πατησίων κάνουν ελιγμούς ανεβαίνοντας τη Σολωμού και κατεβαίνοντας από τη Στουρνάρα. 1:21 Οι αστυνομικοί ρίχνουν δακρυγόνα και πυροβολισμούς. Οι διαδηλωτές έξω από το Πολυτεχνείο παραμένουν ακόμα. Ελεύθεροι σκοπευτές καταλαμβάνουν θέσεις στα γύρω από το Πολυτεχνείο χτίρια.
1:29 Τέσσερα άρματα μάχης και δύο περιπολικά της αστυνομίας έρχονται στη διασταύρωση Πατησίων και Αβέρωφ. Ρίχνονται δακρυγόνα και ασφυξιογόνα. Τα μεγάφωνα του Πολυτεχνείου μεταδίδουν ότι οι στρατιώτες δεν θα κτυπήσουν. Αστυνομικοί με τεράστια γκλομπς στέκονται στη γωνία Πατησίων και Αβέρωφ. Ο χώρος έχει γεμίσει από αέρια. Τα μεγάφωνα απευθύνονται στους στρατιώτες: «Δεν μπορείτε να χτυπήσετε τ’ αδέρφια σας».
1:32 Από την Αβέρωφ τα άρματα με αναμμένους τους προβολείς ξεκινούν για το Πολυτεχνείο αλλά αμέσως μετά σταματούν. Οι κλεισμένοι στο χτίριο ενισχύουν την άμυνα της κεντρικής πύλης με μία Μερσεντές. Παράλληλα χτυπούν τα κάγκελα ρυθμικά με διάφορα ξύλα. Στους γύρω δρόμους οι συγκρούσεις συνεχίζονται με ένταση. Τέσσερα άρματα μάχης κι ένα μεταγωγικό με στρατιώτες βρίσκονται στη γωνία Πατησίων – Αβέρωφ. Τανκς και θωρακισμένα περνούν μπροστά από το Πολυτεχνείο χωρίς να σταματήσουν.
1:35 Από τους στρατιώτες των αρμάτων ρίχνονται συνέχεια πυροβολισμοί. Ο ραδιοφωνικός σταθμός του Πολυτεχνείου εξακολουθεί να μεταδίδει προς τους στρατιώτες: «Είμαστε άοπλοι, θα σας υποδεχτούμε με χειροκροτήματα». Τα άρματα έχουν σταματήσει στις δύο γωνίες Πατησίων – Αβέρωφ και Πατησίων – Στουρνάρα. Στη γωνία Πατησίων και Στουρνάρα 200 αστυνομικοί με ρόπαλα και κράνη περιμένουν.
1:50 Ο ραδιοφωνικός σταθμός του Πολυτεχνείου διακόπτει προσωρινά. Υπάρχουν πληροφορίες ότι οι κλεισμένοι έχουν ετοιμάσει ισχυρά κοκτέιλ Μολότωφ γτα την αντιμετώπτση των αρμάτων. Αστυνομικοί επιχειρούν να μπουν από την Μπουμπουλίνας. Τα μεγάφωνα μεταδίδουν: «Παιδιά να μην πετάξετε τίποτα εναντίον τους. Να τους υποδεχθείτε με τη φράση “Αδέλφια μας φαντάροι”.»
1:59 Ο σταθμός ξαναρχίζει να λειτουργεί. Τα άρματα Μ 48 και Μ 113 στρέφουν τα κανόνια τους κατά των κλεισμένων στο Πολυτεχνείο ενώ με τους προβολείς φωτίζουν τα παράθυρα του χτίριου. Τρία άρματα προχωρούν από την Αβέρωφ και σταματούν στην πόρτα του Πολυτεχνείου επί της Πατησίων. Οι στρατιώτες γεμίζουν τα πολυβόλα. Οι κλεισμένοι στο χτίριο φωνάζουν: «ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΑΣ ΦΑΝΤΑΡΟΙ, Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ».
2:04 Ο σταθμός του Πολυτεχνείου μεταδίδει ότι 1.500 διαδηλωτές έρχονται από την οδό Ιθάκης, αψηφώντας τα τανκς.
2:07 Ο χώρος απέναντι από την κεντρική είσοδο του Πολυτεχνείου γεμίζει από αστυνομικούς. Ο σταθμός εξακολουθεί να μεταδίδει συνθήματα. Στα κάγκελα φωνάζονται συνθήματα συναδέλφωσης με τους στρατιώτες.
2:13 Κάποια προσπάθεια συννενόησης ανάμεσα στους επικεφαλής των αρμάτων και των κλεισμένων στο χτίριο αρχίζει να φαίνεται. Στα κάγκελα κρεμιέται ένα πανώ με το σύνθημα «ΦΑΝΤΑΡΟΙ ΕΙΣΤΕ ΑΛΕΛΦΙΑ ΜΑΣ».
Πίσω από το περίπτερο της Στουρνάρα και Πατησίων ανακαλύπτονται δύο διαδηλωτές και πυροβολούνται από τον αρχηγό πληρώματος ενός άρματος. Την ίδια στιγμή γίνονται σκληρές συγκρούσεις στη διασταύρωση Ηπείρου και Πατησίων. Οι αστυνομικοί δέχονται επιθέσεις διαδηλωτών και βρίσκονται σε τραγική κατάσταση. Ενισχύσεις αστυνομικών καταφθάνουν για να διασώσουν την κατάσταση.
Ισχυρές δυνάμεις διαδηλωτών συγκρούονται δυναμτκά με αστυνομικούς στην περιοχή Μουστοξύδη και Λεωφόρου Αλεξάνδρας καθώς και στην Πατησίων και Ιθάκης όπου οι διαδηλωτές έχοντας ισχυρά οδοφράγματα φαίνονται αποφασισμένοι να προχωρήσουν μέχρι το Πολυτεχνείο.
2:30 Εξω από το Πολυτεχνείο πέφτουν πυροβολισμοί. Στρατιώτες κινούνται έξω από το Πολυτεχνείο με οπλοπολυβόλα. Πεζοναύτες πιάνουν θέσεις έξω από το χτίριο.
2:45 Οι κλεισμένοι στο Πολυτεχνείο εξακολουθούν σκαρφαλωμένοι στα κάγκελα να φωνάζουν διάφορα συνθήματα. Στο ύψος του χτιρίου του ΟΤΕ εξακολουθεί να καίει μια τεράστια φωτιά. Τέσσερα άρματα κινούνται από το ύψος της Λεωφόρου Αλεξάνδρας προς το Πολυτεχνείο. Κοντά στη Μάρνης, στα οδοφράγματα έχουν συνταχθεί δύο λόχοι στρατιωτών και δεκάδες αστυνομικοί.
2:47 Όλες οι δυνάμεις του στρατού και της αστυνομίας έχουν συνταχθεί σε θέση μάχης έξω από το Πολυτεχνείο. Αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις με τους κλεισμένους μέσα στο χτίριο. Προηγούμενα στρατιώτης που είχε χαιρετίσει τους κλεισμένους μέσα στο χτίριο πυροβολείται από τον επικεφαλής.
2:50 Στρατιώτες προχωρούν προς τα κάγκελα πάνοπλοι. Οι κλεισμένοι στο χτίριο παραμένουν ψύχρατμοι. Συνθήματα εξακολουθούν να φωνάζονται. Ακούγονται πυροβολισμοί από τη μεριά του χτίρτου του ΟΤΕ.
Στην είσοδο του Πολυτεχνείου ένας αστυνομικός με κράνος μιλά προς τους κλεισμένους στο χτίριο. Καταφθάνουν δύο λεωφορεία με αστυνομικούς. Πάνω από 250 στρατιώτες βρίσκονται παραταγμένοι μπρος στο Πολυτεχνείο. Από μακριά εξακολουθούν να ακούγονται πυκνοί πυροβολισμοί. Ενώ ο αστυνόμος με το κράνος απευθύνεται με τηλεβόα προς τους κλεισμένους στο χτίριο, οι στρατιώτες υποχωρούν στο απέναντι πεζοδρόμιο.
2:57 Ακούγονται δύο δυνατοί πυροβολισμοί. Στην είσοδο του Πολυτεχνείου παρατάσσονται και άλλα τανκς. Ο ραδιοσταθμός του Πολυτεχνείου έχει διακόψει τη μετάδοση του. Μπροστά στην πύλη του Πολυτεχνείου βρίσκονται ο αστυνόμος με το κράνος και τον τηλεβόα, ένας πολίτης, ένας συνταγματάρχης και μερικοί στρατιώτες. Ακόμα βρίσκεται και αντιπροσωπεία των κλεισμένων στο χτίριο.
2:59 Τρία τανκς εφορμούν προς το Πολυτεχνείο. Ενώ οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται, ένα ΑΜΧ 30 που βρίσκεται απέναντι από την κεντρική πύλη του Πολυτεχνείου οπισθοχωρεί λίγο και μετά πέφτει με ορμή πάνω της. Η πύλη γκρεμίζεται και πολλά κορμιά πλακώνονται. Το άρμα προχωρεί συντρίβοντας το οδόφραγμα που βρίσκεται από πίσω από την πύλη και που αποτελείται κύρια από αυτοκίνητα. Μετά την είσοδο του τανκ αστυνομικοί και άνδρες των ΛΟΚ μπαίνουν στο Πολυτεχνείο ενώ όσοι βρίσκονταν στην πύλη και δεν χτυπήθηκαν υποχωρούν στο εσωτερικό.
3:03 Ακούγονται ριπές πυροβόλων όπλων. Ηχούν οι σειρήνες των αρμάτων. Μέσα στο προαύλιο γίνονται συγκρούσεις ανάμεσα σε αστυνομικούς και αυτούς που βρίσκονται μέσα. Πυροβολισμοί ρίχνονται προς όλες τις κατευθύνσεις. Όσοι προσπαθούν βγαίνοντας από την κεντρική πύλη να κατευθυνθούν προς τη Στουρνάρα πυροβολούνται. Πολλοί πέφτουν. Στην είσοδο της Στουρνάρα γίνονται άγριες συμπλοκές μεταξύ των αστυνομικών και εξερχόμενων. Οι αστυνομικοί πυροβολούν ασταμάτητα. Πολλοί πέφτουν βαριά τραυματισμένοι ή νεκροί. Όσοι διαφεύγουν συγκροτούν διαδηλώσεις στους γύρω δρόμους. Μέσα στο χτίριο οι συγκρούσεις γενικεύονται. Η κύρια μάχη γίνεται ανάμεσα στους αστυνομικούς και τους εξεγερμένους ενώ οι άνδρες των ΛΟΚ βοηθούν τους αστυνομικούς κύρια στο άδειασμα του χτίριου.
Οι εξεγερμένοι συντασονται σε φάλλαγγες με τα χέρια ψηλά και με τη συνοδεία ΛΟΚ βγαίνουν έξω. Στην Κεντρική Πύλη υπάρχει πλήθος αστυνομικών που χτυπά, συλλαμβάνει ή πυροβολεί τους εξερχόμενους. Στη συνέχεια δημιουργείται φάλαγγα των εξερχόμενων που κυκλωμένοι από αστυνομικούς και στρατιώτες χτυπιούνται αλύπητα. Στη γωνία Μπουμπουλίνας και Τοσίτσα βρίσκονται τραμπούκοι με τεράστια ξύλα που χτυπούν όσους σπάνε τον κλοιό. Από την πλευρά του Μουσείου ακούγονται συνέχεια πυροβολισμοί. Όσοι σπάνε τον κλοιό προς εκείνη την πλευρά επιστρέφουν πίσω μπρος στον κίνδυνο να δολοφονηθούν από τους οχυρωμένους ακροβολιστές. Από τις ταράτσες των γύρω χτιρίων, ελεύθεροι σκοπευτές ρίχνουν σε οποιαδήποτε ομαδική κίνηση που υπάρχει. Όσοι διαφεύγουν τη σύλληψη ή τον τραυματισμό, συγκροτούν διαδηλώσεις και κατευθύνονται προς την πλατεία Βικτωρίας και τα Πατήσια. Μέσα στο χτίριο οι νεκροί, οι τραυματίες και όσοι συλλαμβάνονται πληθαίνουν καθώς οι συγκρούσεις συνεχίζονται από χτίριο σε χτίριο. Μέσα στο πρόχειρο νοσοκομείο πολλοί τραυματισμένοι δολοφονούνται από αστυνομικούς που καταφθάνουν εκεί. Σκληρές συγκρούσεις γίνονται στο χτίριο Γκίνη και στην αίθουσα που είχε προετοιμασθεί για να γίνει η «συναυλία θριάμβου», στις 17/11.
Πολλοί που διαφεύγουν από τον κλοιό βρίσκουν καταφύγιο στις γύρω πολυκατοικίες που έχουν αφεθεί ανοιχτές από τον κόσμο.
3:35 Το Πολυτεχνείο έχει αδειάσει. Ασθενοφόρα αρχίζουν να κουβαλούν από το χτίριο τραυματίες και νεκρούς. Οι πυροβολισμοί και οι συγκρούσεις συνεχίζονται στους γύρω από το Πολυτεχνείο δρόμους.
4:30 Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Κολιάτσου σταματά να μεταδίδει. Συνεχίζονται σποραδικές συγκρούσεις σε διάφορα σημεία της Αθήνας, κυρίως στην Πατησίων και τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Πυροβολισμοί εξακολουθούν να ρίχνονται παντού. Συνεργεία του στρατού και της αστυνομίας καθαρίζουν τους δρόμους.
Ο διευθυντής της αστυνομίας Χριστολουκάς πηγαίνει στο Πολιτικό Γραφείο και ενημερώνει τον πρωθυπουργό της χούντας Μαρκεζίνη, για την εξέλιξη της κατάστασης και τα μέτρα που πάρθηκαν από τις αστυνομικές δυνάμεις.
5:00 Τα τανκς αποχωρούν από το χώρο του Πολυτεχνείου. Κατευθύνονται προς το Πεδίο του Αρεως. Είκοσι άρματα μαζί με «Τζαίημς» γεμάτα στρατιώτες κατεβαίνουν τη Λεωφόρο Κηφισίας με κατεύθυνση το κέντρο της Αθήνας. Τανκς και στρατός περικυκλώνουν το χτίριο της Πολυτεχνικής Σχολής Θεσσαλονίκης που έχει καταληφθεί από 3.000 άτομα. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις γιά την αποχώρηση.
5:30 Ο Ραδιοσταθμός των κλεισμένων στο χτίριο της Πολυτεχνικής Θεσσαλονίκης σταματά αφού προηγουμένων εζήτησε να μη χρησιμοποιηθούν όπλα από τους στρατιώτες.
6:00 Εκκενώνεται η Πολυτεχνική Θεσσαλονίκης ενώ στους εξερχόμενους γίνονται συλλήψεις, ξυλοδαρμοί και έλεγχος στοιχείων. Συλλαμβάνεται ο δημοσιογράφος Δημ. Καϊστής που είχε μπει προηγούμενα στο χτίριο.
Στην Αθήνα, οι κλεισμένοι σε διάφορα σπίτια και πολυκατοικίες διαδηλωτές ξαναβγαίνουν στους δρόμους. Το Πολυτεχνείο είναι κυκλωμένο από ισχυρές δυνάμεις οπλισμένων αστυνομικών.
Η Αθήνα μοιάζει με βομβαρδισμένη πόλη. Στα Χαυτεία, Ομόνοια, Πανεπιστημίου, Κλαυθμώνος και σε δεκάδες δρόμους υπάρχουν ίχνη από οδοφράγματα, φωτιές, κατεστραμμένα αντικείμενα και αίματα. Όλα τα δημόσια χτίρια είναι κυκλωμένα από ισχυρές δυνάμεις αστυνομικών.
7:00 Ο κόσμος διώχνεται από τα πεζοδρόμια απέναντι από το Πολυτεχνείο. Κυκλοφορούν οι εφημερίδες και ο κόσμος διαβάζει τις ειδήσεις.
7:30 Αρχίζουν διαδηλώσεις στους δρόμους. Οικοδόμοι βγαίνουν από τα καφενεία της Ομόνοιας και της Κοτζιά συγκροτούν μαχητικές διαδηλώσεις και συγκρούονται με τους αστυνομικούς που υποχωρούν.
8:00 Οι διαδηλώσεις και οι συγκρούσεις συνεχίζονται. Ρίχνονται δακρυγόνα και πυροβολισμοί κατά των διαδηλωτών.
9:00 Οι συγκρούσεις συνεχίζονται με ένταση. Νέοι νεκροί και τραυματίες. Πλήθος μαθητών και φοιτητών μαζί με τους οικοδόμους συγκροτούν διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας. Ομάδες οικοδόμων στήνουν οδοφράγματα και χτυπούν αιφνιδιαστικά συγκεντρώσεις αστυνομικών.
Κοντά στο χτίριο του ΟΤΕ στήνεται τεράστιο οδόφραγμα από διαδηλωτές εργάτες. Συγκεντρώνεται δύναμη περίπου 4.000 διαδηλωτών που επιχειρούν να καταλάβουν το χτίριο του ΟΤΕ. Γίνονται σκληρές συγκρούσεις με αστυνομικούς και τανκς και οι διαδηλωτές υποχωρούν.
Διαδηλωτές επιχειρούν να καταλάβουν το Υπουργείο Κοινωνικών Υπηρεσιών στην οδό Αριστοτέλους. Γίνονται συγκρούσεις με δυνάμεις αστυνομικών και τανκς που καταφθάνουν και οι διαδηλωτές υποχωρούν. Οδοφράγματα στήνονται στον κινηματογράφο «Παναθήναια» επί της Μαυρομιχάλη και λεωφόρου Αλεξάνδρας, στην Πατησίων, Αγγελοπούλου, Αχαρνών, Φαβιέρου.
Στην οδό Βούρβαχη στου ΦΙΞ διαδηλωτές ρίχνουν γλάστρες σε περιπολικά της αστυνομίας. Ο διευθυντής της αστυνομίας διατάζει να φύγουν οι γλάστρες από τα μπαλκόνια. Στα Χαυτεία, Ομόνοια, Σύνταγμα συνεχίζονται διαδηλώσεις και συγκρούσεις με αστυνομικούς. Μετά από επέμβαση των τανκς και πυκνούς πυροβολισμούς κατά των διαδηλωτών, διαλύονται.
11:00 Κηρύσσεται στρατιωτικός Νόμος. Ομάδες διαδηλωτών συνεχίζουν να συγκρούονται με τανκς και αστυνομικούς από γωνία σε γωνία. Ρίχνοναι πέτρες και τούβλα εναντίον των τανκς. Πυκνοί πυροβολισμοί εξακολουθούν να ρίχνονται στο κέντρο της Αθήνας.
Στο Σύνταγμα γίνεται μεγάλη διαδήλωση μαθητών και μαθητριών που βρίσκεται αντιμέτωπη με τα τανκς. Οι δρόμοι της Αθήνας γεμίζουν από τανκς και πυκνές ομάδες στρατιωτών και αστυνομικών. Γίνονται μπλόκα στους δρόμους και χιλιάδες συλλήψεις. Οι διαδηλώσεις και οι συγκρούσεις συνεχίζονται μέχρι το βράδυ.
11.16.07
Παρασκευή 16 Νοέμβρη 1973
Στις 1 κλείνει το εστιατόριο. Στις 2 κλείνουν οι πόρτες του Πολυτεχνείου ενώ εξακολουθεί να υπάρχει ακόμα λίγος κόσμος απέξω. Γίνονται προμήθειες σε τρόφιμα και άλλα είδη. Στις 3 αρχίζουν οι συνελεύσεις κατά σχολές.
Στη Συνέλευση της Νομικής γίνεται πρόταση για επαφές με την «Επιτροπή για την αποκατάσταση της Δημοκρατικής Νομιμότητας». Η πρόταση απορρίπτεται. Από το πρωί χιλιάδες λαού έχουν συγκεντρωθεί γύρω από το Πολυτεχνείο. Μέσα στο χτίριο γίνεται γενική καθαριότητα.
Στα κάγκελα φωνάζονται συνέχεια τα συνθήματα.
Η επιτροπή Τάξης αναλαμβάνει να καθαρίσει το χτίριο από χαφιέδες που έχουν μπει μέσα. Ομάδες εργατών αναλαβαίνουν κύρια αυτό το καθήκον.
Δίπλα στο Ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου λειτουργούν και 4 ερασιτεχνικοί σταθμοί, ο ΡΣΟ, ο ΡΣ Κολλιότσου, ο ΡΣ Φυχικού και ο Πρώτος Βοηθητικός.
Πολλά Γυμνάσια μένουν άδεια ενώ οι μαθητές κατεβαίνουν στον χώρο του Πολυτεχνείου. Ο κόσμος ολοένα πληθαίνει. Στις 10 το πρωί γίνεται η οργανωμένη και με πανώ είσοδος 500 οικοδόμων στο χτίριο. Φωνάζεται με ενθουσιασμό το σύνθημα «ΟΙΚΟΔΟΜΟΙ – ΦΟΙΤΗΤΕΣ». Οι οικοδόμοι κατευθύνονται στην αίθουσα Γκίνη όπου συγκαλείται καινούργια συνέλευση. Μαζί με τους οικοδόμους μπαίνουν και πολλοί μαθητές.
Από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό του Πολυτεχνείου καλείται και πάλι ο λαός σε ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ενώ για τις 3:30 καλούνται οι δημοσιογράφοι για πρες-κόνφερανς από τη Συντονιστική Επιτροπή. Στο μεταξύ καταφθάνουν αγρότες από τα Μέγαρα και κρεμούν στα κάγκελα πανώ με το σύνθημα «ΑΥΤΗ Η ΓΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ».
Στις 3:30 έρχονται 25 δημοσιογράφοι ελληνικών εφημερίδων και ανταποκριτές ξένων πραχτορείων και εντύπων στην αίθουσα του χτιρίου της Σχολής Αρχιτεκτόνων. Στους φωτορεπόρτερς δεν επιτρέπεται να πάρουν φωτογραφίες στη διάρκεια της συνέντευξης αλλά και μετά το τέλος της για να μην πληροφορηθούν οι αρχές τα πρόσωπα που συντονίζουν τον αγώνα. Στη συνέντευξη δεν δόθηκαν απαντήσεις σε ερωτήσετς, αλλά διαβάστηκε μια ανακοίνωση. Μετά οι δημοσιογράφοι οδηγήθηκαν σε διάφορους χώρους. Προηγούμενα στη συνεδρίαση της εκλεγμένης Συντονιστικής Επιτροπής έχει μπει το θέμα για αποχώρηση από το Πολυτεχνείο και έχει απορριφθεί. Έχει απορριφθεί ακόμα και πρόταση στη διακήρυξη που πρότεινε τη συγκρότηση κυβέρνησης Εθνικής ενότητας απ’ όλα τα κόμματα, με ψήφους 7 κατά, 4 υπέρ. Την πρόταση είχαν κάνει μέλη του ΚΚΕ και ΚΚΕεσ.
Μέσα στο Πολυτεχνείο έχουν τοποθετηθεί άτομα με καθρέφτες για να εμποδίσουν το πάρσιμο φωτογραφιών από συνεργεία της ασφάλετας που έχουν εγκατασταθεί στα γύρω χτίρια και στο απέναντι Ξενοδοχείο. Το Δ.Σ. του Συλλόγου αρχιτεκτόνων στέλνει ψήφισμα συμπαράστασης. Μηνύματα συμπαράστασης στέλνουν οι διπλωματούχοι μηχανικοί, οι δικηγόροι της Θήβας, οι έλληνες του εξωτερικού, οι κάτοικοι του Σκαραμαγκά. Ψήφισμα βγάζουν και οι κλεισμένοι στο Πολυτεχνείο, οι κινηματογραφιστές, ηθοποιοί, και οι τεχνικοί της τηλεόρασης.
Το πλήθος έξω από το Πολυτεχνείο πυκνώνει συνέχεια. Το μεσημέρι όλοι οι δρόμοι γύρω από το Πολυτεχνείο, από τη Χαλκοκονδύλη ως τη Μάρνη σε ακτίνα 500 και πλέον μέτρων από το Μετσόβιο, έχουν καταληφθεί από πλήθη κόσμου. Σ’ αυτούς τους χώρους μοιράζονται χιλιάδες προκηρύξεις και τρυκ με αντικαθεστωτικά συνθήματα. Ο λαός προσφέρει τσιγάρα, χρήματα, τρόφιμα και λουλούδια.
Ο μεγάλος αριθμός των συγκεντρωμένων αναγκάζει από το πρωί τη διακοπή της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων. Από το πρωί συγκροτούνται διαδηλώσεις. Οι πρώτες απ’ αυτές έρχονται αντιμέτωπες με φράγμα αστυνομικών αλλά δεν γίνονται συγκρούσεις. Μέχρι τις 8 το βράδυ ο κόσμος γύρω από το Πολυτεχνείο ξεπερνάει τις 50.000.
Σττς 4:30 το απόγευμα γίνεται στην αίθουσα που συνεδριάζουν οι εργάτες, η πρώτη μαθητική συνέλευση. Αποφασίζεται το κατέβασμα όλων των Γυμνασίων σε γενική απεργία για την επόμενη μέρα. Πρόταση που γίνεται για να παραμείνει ο αγώνας των μαθητών σε μαθητικά πλαίσια απορρίπτεται. Στις 7 συνεδριάζει η εργατική συνέλευση με πάνω από 600 άτομα. Δημιουργείται προστριβή μεταξύ της επιτροπής των εργατών και της Συντονιστικής επιτροπής των φοιτητών από αιτία τη λογοκρισία που έγινε στη δεύτερη διακήρυξη της εργατικής συνέλευσης από τη συντονιστική επιτροπή των φοιτητών.
Από νωρίς το απόγευμα η κυκλοφορία από τα βόρεια προάστια προς το κέντρο γίνεται με δυσκολία. Από το ύψος των Αμπελοκήπων ήταν σχεδόν αδύνατη.
Λεωφορεία, τρόλεϋ, Ι.Χ., είχαν ακινητοποιηθεί από το ΧΙΛΤΟΝ και οι περισσότεροι επιβάτες κατέβαιναν και συνέχιζαν με τα πόδια προς το Σύνταγμα και άλλες κεντρικές περιοχές.
Στις 4:30 το απόγευμα έχουν αρχίσει οι συγκρούσεις. Σπουδαστές της Παντείου συμπλέκονται με την αστυνομία στου Μακρυγιάννη.
Στις 5, διαδηλωτές ξεκινούν από το Πολυτεχνείο, φτάνουν στην Κάνιγγος αλλά επιστρέφουν χωρίς επεισόδια.
Από τις 6, διαδηλωτές έχουν επιχειρήσει πολλές φορές να κάνουν πορεία προς το Σύνταγμα.
Στις 6:30 οι διαδηλωτές ανεβαίνοντας τη Σταδίου φτάνουν στην πλατεία Κλαυθμώνος όπου συγκρούονται με αστυνομικούς που βρίσκονται εκεί. Οι συμπλοκές είναι βίαιες. Τραυματίζονται πολλά άτομα και μαθαίνεται ότι τραυματίστηκαν 14 αστυνομικοί και 9 διαδηλωτές.
Οι συγκρούσεις γενικεύονται στα Χαυτεία, στην Πλατεία Ταχυδρομείου, στις παρόδους της Πανεπιστημίου, παντού. 300.000 κόσμου μάχονται σ’ όλη την έκταση της Αθήνας. Στις 7, άφθονα δακρυγόνα και καπνογόνα πέφτουν στο κέντρο της Αθήνας. Πολλά άτομα τραυματίζονται. Οι διαδηλωτές μεταφέρουν τους τραυματίες στο Πολυτεχνείο. Ο Ραδιοσταθμός ζητά φάρμακα, ιατρικά εργαλεία, γιατρούς και ασθενοφόρα.
Στις 8, αρχίζει η χρήση των δακρυγόνων μαζικά και αδιάκριτα, με εντολή του διευθυντή της αστυνομίας Αθηνών, Χριστολουκά, που ήταν επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων. Οι διαδηλωτές που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στα Χαυτεία, διαλύθηκαν. Ξαναγυρίζουν στην Πατησίων έξω από το Πολυτεχνείο, ενώ πολλοί σκορπίζουν στις παρόδους της Σταδίου και της Πανεπιστημίου, όπου η κυκλοφορία των αυτοκινήτων είχε διακοπεί νωρίτερα.
Αυτοκίνητα με αστυνομικούς ρίχνουν δακρυγόνα και πυροβολισμούς, καταδιώκοντας τους διαδηλωτές μέχρι τον Αγιο Παντελεήμονα Αχαρνών. Οι διαδηλωτές συγκεντρώνονται πάλι στην πλατεία Βάθης και στην πλατεία Εξαρχείων απ’ όπου όμως αναγκάζονται να φύγουν γιατί η αστυνομία συνέχιζε να ρίχνει δακρυγόνα.
Ο σταθμός Α’ Βοηθειών είναι γεμάτος από τραυματίες. Οι διαδηλωτές, που ανάμεσα τους είναι πολλοί μικροί μαθητές, εργάτες και οικοδόμοι ανάβουν φωτιές σε πολλούς δρόμους. Στις 8:30 μπαίνει στη συνέλευση των εργατών ένας οικοδόμος τραυματισμένος και ανακοινώνει ότι άρχισαν οι συγκρούσεις με τη φράση: «Έξω σκοτώνουν τ’ αδέλφια μας». Υπάρχουν ήδη 2 νεκροί. Ψηφίζεται η τρίτη διακήρυξη της συνέλευσης των εργατών του Πολυτεχνείου.
Φτιάχνονται ομάδες που στέλνονται στα σημεία των συγκρούσεων. Αλλες ομάδες θα έχουν σαν καθήκον να προπαγανδίσουν την Γενική Απεργία στους χώρους δουλειάς την επομένη.
Στις 9, οι διαδηλωτές στήνουν οδοφράγματα σε διάφορα σημεία κοντά στο Πολυτεχνείο. χρησιμοποιούν αυτοκίνητα, τρόλλεϋ, λεωφορεία, διάφορα αντικείμενα. Διαδηλωτές επιτίθενται στη Νομαρχία Αττικής στην Αιόλου 10 και την καταλαμβάνουν. Αλλοι διαδηλωτές πολιορκούν τα υπουργεία Παιδείας, Γεωργίας, Δικαιοσύνης, Κοινωνικών Υπηρεσιών και Δημοσίων Έργων.
Τα θέατρα και οι περισσότεροι κινηματογράφοι κάνουν από τα πράματα απεργία.
Στις 9:05, από τη γωνία Πατησίων και Πανεπιστημίου μπροστά από το κατάστημα Μαρινόπουλου, θωρακισμένο όχημα της αστυνομίας ρίχνει δακρυγόνα και κατευθύνεται αργά προς το Πολυτεχνείο.
Στις 9:10, πάνω από 1.500 διαδηλωτές εργάτες προχωρούν στην Πειραιώς με τα συνθήματα: «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ», «ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ», «ΛΑΕ, ΛΑΕ Ή ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ». Επιτίθενται στο υποκατάστημα της Εμπορικής Τράπεζας στη διασταύρωση Πειραιώς και Θερμοπυλών σπάζοντας τα τζάμια και συγκρούονται με την αστυνομία.
Στις 9:15, 2.000 διαδηλωτές φωνάζοντας τα συνθήματα «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ», «ΚΑΤΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ», «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΛΑΕ», φτιάχνουν οδοφράγματα σ’ όλο το μήκος της Πατησίων στο ύψος της πλατείας Αμερικής. Κόβεται η κυκλοφορία.
Επεισόδια γίνονται και στην πλατεία Λαυρίου όταν αστυνομικοί επιτίθενται για να διαλύσουν πλήθος διαδηλωτών. Οι διαδηλωτές είχαν στήσει προηγούμενα άλλα οδοφράγματα από διαφημιστικά πλαίσια και οικοδομικά υλικά στη διασταύρωση Πατησίων και Καποδιστρίου.
Τελικά μετά από επιθέσεις των αστυνομικών εγκαταλείπουν το οδόφραγμα αφού προηγούμενα του βάζουν φωτιά και υποχωρούν στο οδόφραγμα της οδού Σολωμού.
Στις 9:30, η Σταδίου και η Πανεπιστημίου αδειάζουν αφού προηγούμενα έχουν γίνει έντονες συγκρούσεις ανάμεσα σε αστυνομικούς και διαδηλωτές. Οι αστυνομικοί είχαν απωθηθεί στο ύψος της οδού Αμερικής αλλά με τη χρήση δακρυγόνων και πυροβόλων όπλων ανάγκασαν τους διαδηλωτές σε υποχώρηση. Στο κατάστρωμα του δρόμου αφήνονται τραυματισμένοι και νεκροί διαδηλωτές και στα πεζοδρόμια παπούτσια και πανωφόρια.
Την ίδια ώρα περίπου στα Χαυτεία επιτίθεται ισχυρή αστυνομική δύναμη για να διαλύσει διαδηλωτές. Ρίχνονται πυροβολισμοί από τους αστυνομικούς. Οι διαδηλωτές υποχωρούν και πέφτουν στις βιτρίνες του ζαχαροπλαστείου «Μανχάταν» και του καταστήματος νεωτερισμών «Μιράζ». Ύστερα από λίγο στο χώρο της επίθεσης των αστυνομικών υπάρχουν αίματα.
Στο μεταξύ ανάβονται φωτιές στη Πατησίων, έξω από το ΜΙΝΙΟΝ. Οι αστυνομικοί επιτίθενται και εκεί ρίχνοντας παράλληλα δακρυγόνα. Από το ύψος της οδού Πεσματζόγλου μέχρι την Ομόνοια η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη αέρια από τις δακρυγόνες βόμβες.
Με απόφαση της αστυνομίας απαγορεύεται η κυκλοφορία στο κέντρο της πόλης μέχρι νεωτέρας διαταγής. Το τεράστιο οδόφραγμα που έχει στηθεί στη Σολωμού και Πατησίων δυσκολεύει την προέλαση των αστυνομικών. Οι διαδηλωτές αντιμετωπίζουν τους αστυνομικούς με πέτρες και τούβλα. Οδοφράγματα στήνονται και μέσα στη Σολωμού.
Οι διαδηλωτές μέσα σε βροχή από δακρυγόνα τραγουδούν το «Πότε θα κάνει ξαστεριά» και φωνάζουν το σύνθημα «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ».
Εξάλλου στη γωνία Γ’ Σεπτεμβρίου και Στουρνάρα ακινητοποιούνται δύο λεωφορεία και χρησιμοποιούνται σαν οδοφράγματα. Το πλήθος φωνάζει συνέχεια το σύνθημα «ΛΑΕ ΛΑΕ Ή ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ» και «ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ». Στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας από τις 9.30 μέχρι τις 10 υπάρχει μεγάλο πλήθος διαδηλωτών κυρίως προς το πεδίο του Αρεως.
Η αστυνομία χρησιμοποιεί δακρυγόνα. Το πλήθος υποχωρεί, αλλά μετά ξεκολώντας τα στέγαστρα από τις στάσεις των λεωφορείων στήνει οδοφράγματα. Ακόμα χρησιμοποιούνται λεωφορεία και τρόλλεϋ που τοποθετούνται κάθετα στο δρόμο.
Στο ύψος της οδού Χέϋδεν ανάβουν δύο μεγάλες φωτιές. Σ’ ολόκληρη τη πλατεία, στην αρχή της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και Μαυροματαίων οι διαδηλωτές ακινητοποίησαν και τοποθέτησαν κάθετα λεωφορεία της γραμμής Σουνίου.
Στη συμβολή Αλεξάνδρας και Σπύρου Τρικούπη οι διαδηλωτές στήνουν οδοφράγματα επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, με ξύλα, σύρματα, σίδερα και άλλα υλικό που παίρνουν από κοντινή οικοδομή.
Έξω από την Αυστριακή πρεσβεία οι διαδηλωτές κατέλαβαν και ακινητοποίησαν και στη συνέχεια έβαλαν κάθετα στα δύο ρεύματα της Λεωφόρου τα υπ. αριθμόν 104753 και 209825 λεωφορεία.
Επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας από τη Σπύρου Τρικούπη μέχρι την Αυτοκρατόρων Αγγέλων οι διαδηλωτές φτιάχνουν οδοφράγματα με τέσσερα λεωφορεία που ‘χουν τους αριθμούς 119826, 98360, 184767 και 25727.
Ακόμα μετατρέπουν σε οδοφράγματα 30 συνολικά λεωφορεία και τρόλλεϋ αφού προηγούμενα τους ξεφουσκώνουν τα λάστιχα.
Στις 10 πέφτουν πυροβολισμοί στην περιοχή του Πολυτεχνείου, τα δακρυγόνα και τα καπνογόνα πέφτουν ασταμάτητα. Οι νεκροί και οι τραυματίες πληθαίνουν. Όσοι μεταφέρονται στα νοσοκομεία και στο Α’ Βοηθειών βασανίζονται και δολοφονούνται από αστυνομικούς που βρίσκονται εκεί. Μεγάλος όγκος διαδηλωτών περιβάλλει το Πολυτεχνείο. Οι διαδηλωτές εξακολουθούν να φωνάζουν τα συνθήματα: «ΛΑΕ ΤΩΡΑ ΜΠΟΡΕΙΣ». «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ», «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ».
Στις 10:15 τεθωρακισμένα της αστυνομίας με ορμητήριο το χώρο έξω από το Πολυτεχνείο, επιτίθενται πάλι στην πλατεία της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ρίχνοντας δακρυγόνα στους διαδηλωτές, που στο μεταξύ είχαν ανασυντάξει τις δυνάμεις τους και έτρεχαν προς το Πολυτεχνείο. Από το σταθμό του Πολυτεχνείου ανακοινώνεται η πληροφορία ότι διαδηλωτές κατέλαβαν τη νομαρχία του Αιγάλεω.
Εξαγριωμένοι διαδηλωτές από το φόνο ενός νεολαίου, επιτίθενται κατά κύματα στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης στον δρόμο Γ’ Σεπτεμβρίου. Οι επιθέσεις συνεχίζονται μέχρι τις 11 όπου στην 3η κατά σειρά έφοδο οι διαδηλωτές φτάνουν στις εσωτερικές σκάλες του χτίριου. Πυροβολούμενοι όμως από τους πάνω ορόφους αποχωρούν αφήνοντας πολλούς νεκρούς και τραυματίες. Στις διάφορες συγκρούσεις οι διαδηλωτές αρχίζουν να χρησιμοποιούν σποραδικό βόμβες «Μολότωφ».
Όπως ισχυρίστηκαν μεταπολιτευτικά τόσο τα κόμματα όσο και οι εφημερίδες της αριστεράς, οι αγωνιστές που επιτέθηκαν ενάντια στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης ήταν προβοκάτορες. Όμως όπως αποδείχτηκε ακόμα μια φορά, οι προβοκάτορες δεν υπήρχαν παρά μόνο στην ταραγμένη τους φαντασία. Στη στημένη δίκη για τους φονιάδες του Πολυτεχνείου, όχι μόνο δεν επιτράπηκε στους μάρτυρες να μιλήσουν και να δώσουν τη σωστή διάσταση του αγώνα του Πολυτεχνείου αλλά το ίδιο έγινε και με τα περισσότερα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής του Πολυτεχνείου. Εμποδίστηκαν να δώσουν την πραγματική διάσταση της επίθεσης των διαδηλωτών ενάντια στα κτίρια – σύμβολα του καπιταλισμού και ιδιαίτερα στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
Είναι αποκαλυπτικές οι καταθέσεις των μαρτύρων Γρηγοριάδη και Μαυρομμάτη καθώς και η κοινή δήλωση των εννέα μαρτύρων μελών της Συντονιστικής επιτροπής:
«Μέλη της συντονιστικής επιτροπής και άλλοι φοιτητές καταθέσαμε σήμερα στο Πενταμελές Εφετείο, όπου δικάζονται οι υπαίτιοι για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Δεν μας δόθηκε η δυνατότητα μέσα από το σύνολο της διαδικασίας να δώσουμε μια πλήρη κατάθεση για τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε η λαϊκή κινητοποίηση, για τον χαραχτήρα και τους στόχους που είχε. Υποχρεωθήκαμε, με βάση δικονομικά κωλύματα, να καταθέσουμε μόνο για τον φόνο του αγωνιστή Φαμέλου.
Πιστεύουμε πως είναι απόλυτα απαραίτητο να κληθούμε για να καταθέσουμε κάθε τι που γνωρίζουμε σχετικό με τα γεγονότα. Και διότι έχουμε άμεση σχέση με αυτό, και διότι έχουμε ηθικό χρέος να δώσουμε την αλήθεια, όπως τη ζήσαμε, για να αποδοθούν οι ευθύνες και να τιμωρηθούν πραγματικά οι ένοχοι.
Παππάς Στέλιος, Κουμόνταρος Δημήτρης, Σιδέρης Νίκος, Τσαφαράκης Μανούσος, Δαφέρμος Ολύμπιος, Μαυρογένης Διονύσιος, Παυλάκης Γεώργιος, Λαζαρίδης Χρύσανθος, Γεωργακάκης Γιάννης.»
Σττς 10:25 σ’ όλο το μήκος της Στουρνάρα οι διαδηλωτές άναβαν φωτιές. Το πλήθος ήταν συγκεντρωμένο μπροστά στην πτέρυγα του Πολυτεχνείου προς τη Στουρνάρα ψάλλοντας τον εθνικό ύμνο και φωνάζοντας τα συνθήματα: «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ», «ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗ», «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ», «ΛΑΕ ΤΩΡΑ ΜΠΟΡΕΙΣ».
Στις 10:30 ρίχνονται δακρυγόνα από την αστυνομία μέσα στο Πολυτεχνείο. Νοσοκομειακά αυτοκίνητα γεμάτα αστυνομικούς περνούν τα οδοφράγματα και ρίχνουν δακρυγόνα στο Πολυτεχνείο και στους γύρω χώρους. Ο Ραδιοσταθμός εξακολουθεί να μεταδίδει κανονικά. Αστυνομικοί με αυτόματα όπλα προχωρούν προς το Πολυτεχνείο. Ρίχνονται πυροβολισμοί. Το Πολυτεχνείο δέχεται συνέχεια τραυματίες και νεκρούς. Ασθενοφόρα του Ερυθρού Σταυρού μπαίνουν στο χώρο του Πολυτεχνείου και παίρνουν τραυματίες. Μέσα στο χτίριο λειτουργεί νοσοκομείο.
Στις 11 οι πυροβολισμοί γενικεύονται. Οι διαδηλωτές ενισχύουν τα οδοφράγματα. Ο Ραδιοσταθμός καλεί το λαό σε συμπαράσταση. Οι φοιτητές μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου ζητούν να φροντίσει ο υπουργός Προνοίας για την περίθαλψη των τραυματιών. Η αστυνομία συστήνει στον υπουργό να μην πάει γιατί η κατάσταση είναι έκρυθμη.
Στις 11:30 οι διαδηλωτές ελέγχουν όλη τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας από τη Χ. Τρικούπη ως τους δρόμους Πειραιώς και Αριστοτέλους. Οι διαδηλωτές φτιάχνουν οδοφράγματα με αυτοκίνητα και ελέγχουν έτσι όλη τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Αργά τη νύχτα η αστυνομτκή δύναμη που βρίσκεται στην Ηπείρου, στο ύψος της Πατησίων, περικυκλώνεται από τους διαδηλωτές.
Οι πυροβολισμοί γύρω από το Πολυτεχνείο συνεχίζονται. Με ιδιωτικά αυτοκίνητα μεταφέρονται τραυματίες και φαρμακευτικό υλικό. Οι φοιτητές φωνάζουν το σύνθημα «όχι άλλο αίμα». Οι διαδηλωτές ανασυντάσσονται στο λόφο του Στρέφη και ετοιμάζονται για επίθεση κατά της αστυνομίας. Στην πλατεία Καραϊσκάκη στο Μεταξουργείο οι διαδηλωτές έχουν στήσει οδοφράγματα. Γίνεται γνωστό ότι έχουν συλληφθεί πολλά άτομα ενώ υπάρχουν πληροφορίες για πολλούς τραυματίες από τις συγκρούσεις.
Από την αστυνομία ανακοινώνεται ότι γύρω στα μεσάνυχτα οι διαδηλωτές επιχείρησαν να κόψουν στα χτίρια των Υπουργείων Δικαιοσύνης, Δημοσίας Τάξεως και Κοινωνικών Υπηρεσιών.
Αυτοκίνητα καίγονται στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, οι αστυνομικοί κάνουν επίθεση στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας με δακρυγόνα και πυροβολισμούς αλλά απωθούνται από πλήθος διαδηλωτών.
Στη συνέχετα στις 12 τα μεσάνυχτα, ξεκινά από τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας διαδήλωση 15-20.000 ατόμων. Γίνονται βίαιες συγκρούσεις με τους αστυνομικούς, που υποχωρούν αφήνοντας στο χώρο των συγκρούσεων καπέλα και γκλομπς. Οι διαδηλωτές ελέγχουν απόλυτα την κατάσταση στην περιοχή αυτή.
Πηγή: http://www.vrahokipos.net/old/history/gr/polytexneio/november.htm
Πέμπτη 15 Νοέμβρη 1973
Όλη τη νύχτα γίνονται συνελεύσεις κατά σχολές.
Στη συνέλευση της Ανωτάτης Εμπορικής προτείνεται η αποχώρηση από το Πολυτεχνείο και η επίδοση ψηφίσματος που να ζητά το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας με συμμετοχή όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Η πρόταση αυτή απορρίφτηκε. Γύρω στις 1 μετά τα μεσάνυχτα στην αίθουσα του κτιρίου Γκίνη έχουν συγκεντρωθεί 300 άτομα. Υπάρχουν εργάτες και εργαζόμενοι κάθε πολιτικής απόχρωσης. Από οπαδούς και μέλη του ΚΚΕ και ΚΚΕεσ. μέχρι τροτσκιστές και αριστεριστές, υπάρχει ακόμα και μια ολιγάριθμη ομάδα αναρχικών. Η πρώτη αυτή Συνέλευση είναι επεισοδιακή. Υπάρχουν προβλήματα και διαφωνίες όσον αφορά τη διεύθυνση της συζήτησης. Γίνονται προτάσεις για πρόεδρο ή προεδρείο της συνέλευσης και η πρόταση να μην υπάρχει προεδρείο υποστηρίχθηκε από τους αναρχικούς. Τελικά εκλέγεται μια προσωρινή επιτροπή. Όσο για το αν θα μιλήσει κάποιος αυτό αποφασιζόταν με άμεση ψηφοφορία των παρόντων. Στη συνέχεια μετά από αδιάκοπες συζητήσεις και διαφωνίες συμφωνούν με τον αντικαπιταλιστικό χαραχτήρα του αγώνα, ανεξάρτητα από την ιδιαίτερη έκφραση και οπτική που το έβλεπε ο καθένας. Αποφασίζεται να βγει μια διακήρυξη που θα μοιραστεί το πρωί σε εργοστάσια και σε χώρους όπου συγκεντρώνονται οι εργάτες. Προβάλλονται δύο σχέδια προκήρυξης το πρώτο είναι τροτσκιστικό και το δεύτερο αντιεξουσιαστικό και υποστηρίζεται από την ομάδα των αναρχικών. Στις ψηφοφορίες που γίνονται από τη συνέλευση η τροτσκιστική προκήρυξη συγκεντρώνει αρκετούς ψήφους ακόμα και από εργάτες οπαδούς των δύο ΚΚΕ. Η αναρχική προκήρυξη κατέληγε «Η αυτόνομη συνέλευση των εργαζομένων που βρίσκονται στο χώρο του Πολυτεχνείου καλεί τους εργαζόμενους να δημιουργήσουν εργοστασιακές και απεργιακές επιτροπές με απώτερο στόχο τη δημιουργία εργατικών συμβουλίων. Το μίνιμουμ πρόγραμμα των εργατικών συμβουλίων είναι η καταστροφή της μισθωτής εργασίας του κράτους του εμπορεύματος και της πολιτικής». Η σύγχιση που ακολουθεί τις πρωινές ώρες της Πέμπτης δεν επιτρέπει την ψήφιση μιας διακήρυξης. Την ώρα εκείνη γίνεται μια συνειδητή και οργανωμένη προσπάθεια ορισμένων μελών των δύο ΚΚΕ οι οποίοι μπαίνοντας στην αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης προσπαθούν να τη διαλύσουν. Η θέση τους είναι «Εμείς δεν κρατάμε φτυάρι και κασμά αλλά μολύβι. Αν θέλετε να κάνετε κατάληψη να πάτε στην εργατική εστία». Υποστηρίζουν πως οι εργαζόμενοι δεν έχουν θέση στο Πολυτεχνείο γιατί ο χώρος ανήκει στους φοιτητές. Ζητούν να μην προβάλλονται εργατικά συνθήματα όπως «Κάτω το Κεφάλαιο». Στο διάστημα αυτό τα μέλη των δύο ΚΚΕ δημιουργούν επεισόδια με κάποιο αρχιτέκτονα που στο διάστημα όλης της νύχτας μαγνητοφωνούσε τη συνέλευση. Με την πρόφαση ότι ήταν ασφαλίτης του καταστρέφουν την μαγνητοταινία.
Το προεδρείο της Συνέλευσης επιχειρεί μετά από τη λήξη της πρώτης συνέλευσης να έλθει σε επαφή με τους φοιτητές της Συντονιστικής αλλά δεν το επιτυγχάνει. Έτσι επίσημα δεν βγαίνει η πρώτη προκήρυξη της εργατικής Συνέλευσης. Όμως παρόλα αυτά ορισμένα άτομα τροτσκιστές τυπώνουν την προκήρυξη που προτάθηκε στη συνέλευση από τους ίδιους. Η προκήρυξη αυτή μοιράστηκε σε περιορισμένο αριθμό και τελικά καθιερώθηκε σαν η πρώτη διακήρυξη της εργατικής συνέλευσης του Πολυτεχνείου.
Στις 5 το πρωί αρχίζουν να φωνάζονται τα πρώτα συνθήματα της μέρας. Στην κεντρική πύλη υπάρχει μεγάφωνο. Αστυνομικές δυνάμεις βρίσκονται μέσα σε οχήματα στους δρόμους Στουρνάρα, Τοσίτσα, στο Μουσείο και στην πλατεία Κάνιγγος. Κοντά στο Πολυτεχνείο έχουν σταθμεύσει τρία πυροσβεστικά οχήματα ειδικά για τη διάλυση των διαδηλώσεων και δύο, θωρακισμένα οχήματα με δακρυγόνα και αέρια. Γύρω στις 9 ανοίγουν οι πόρτες του Πολυτεχνείου αφού προηγούμενα δημιουργούνται αψιμαχίες μεταξύ των κλεισμένων για το αν θα ανοιχτούν ή όχι οι πόρτες. Στις 9:30 οι φοιτητές καίνε έξω από το χτίριο δυο σημαίες της 21 Απρίλη και καταστρέφουν φωτογραφίες του Παπαδόπουλου. Βγαίνουν στον πολύγραφο και κυκλοφορούν πολλές προκηρύξεις της Συντονιστικής Επιτροπής. Εξακολουθούν να γράφονται χιλιάδες χειρόγραφες προκηρύξεις. Εκατοντάδες άτομα φοιτητές και μη γράφουν συνθήματα ασταμάτητα. Η αστυνομία από τις πρωινές ώρες εμποδίζει τον ερχομό του κόσμου σχηματίζοντας ζώνες γύρω από το Πολυτεχνείο. Δημιουργούνται μεγάλες συγκεντρώσεις κόσμου μπροστά στις ζώνες των αστυνομικών και φωνάζονται συνθήματα. Οι αστυνομικοί επιτίθενται κατά διαστήματα αλλά οι διαδηλωτές δεν υποχωρούν. Γίνονται επεισόδια στην προσπάθεια των διαδηλωτών να σπάσουν τις αλυσίδες των αστυνομικών. Από το Πολυτεχνείο φωνάζονται τα συνθήματα: «ΛΑΕ ΣΠΑΣΕ ΤΟΝ ΚΛΟΙΟ», «ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ΤΟ ΛΑΟ», «ΕΣΑ ΕΣ ΕΣ ΒΑΣΑΝΙΣΤΕΣ».
Κάθε τόσο μερικοί καταφέρνουν να σπάσουν τον κλοιό και να φτάσουν στο χτίριο.
Μαθαίνεται ότι καταφθάνουν φοιτητές από τη Πάτρα κι αγρότες από τα Μέγαρα. Αυτό πολλαπλασιάζει τη μαχητική διάθεση. Ψάλλεται πολύ συχνά ο εθνικός ύμνος με ιδιαίτερη έμφαση στο. στίχο «κι ήταν όλα σιωπηλά γιατί τά ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά». Μπαίνει σε λειτουργία ο ραδιοφωνικός σταθμός του Πολυτεχνείου που εκπέμπει στους 1150 χιλιόκυκλους. Τα συνθήματα γίνονται ολοένα και πιο μαχητικά. Ο λαός τόσο από τους συγκεντρωμένους όσο και από τους πομπούς καλείται σε ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ και ΓΕΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ.
Στις 8 το πρωί η Σύγκλητος του Ε.Μ. Πολυτεχνείου σε έκτακτη συνεδρίαση στα χτίρια του Ζωγράφου αποφασίζει να στείλει έγγραφο στην κυβέρνηση και να ζητά να μη γίνει επέμβαση στο Πολυτεχνείο.
Στις 2 το μεσημέρι η κυβέρνηση απαντά στη Σύγκλητο ότι θα σεβαστεί το απαραβίαστο του Πανεπιστημιακού άσυλου. Σε εκδηλώσεις συμπαράστασης κατεβαίνουν οι φοιτητές του Πανεπιστημίου της Πάτρας και της Θεσσαλονίκης. 300 φοιτητές του πανεπιστημίου των Ιωαννίνων καταλαμβάνουν το χτίριο της Σχολής τους.
Συγκεντρώνονται τρόφιμα, χρήματα. Πλήθος κόσμου δίνει τσιγάρα, χρήματα, ψωμιά και κάθε λογής είδη για την ενίσχυση της κατάληψης.
Οι φοιτητές μπαίνουν στα γραφεία του κυβερνητικού επιτρόπου του Πολυτεχνείου και παίρνουν διάφορα αποκαλυπτικά έγγραφα και μαγνητοταινίες. Τα υπόλοιπα έγγραφα τα ρίχνουν στο δρόμο. Το απόγευμα της Πέμπτης ο κλοιός των αστυνομικών σπάει. Η αστυνομία που μέχρι τότε πολιορκούσε το χτίριο έφτασε στο σημείο να πολιορκείται από πλήθη κόσμου. Έτσι υποχώρησε. Ο κόσμος καταλαμβάνει και πάλι τα πεζοδρόμια και μέρος της Πατησίων.
Μέσα στο Πολυτεχνείο μπαίνουν πολλοί μαθητές και ιδιαίτερα των τεχνικών σχολών συγκεντρωμένοι κάτω από ένα μεγάλο πανώ.
Από τη συνέλευση των εργατών έχει εκλεγεί η Εργατική Επιτροπή Κινητοποίησης με αποστολή να τονίσει την είσοδο των εργατών στον αγώνα και να συγκαλέσει καινούργια συνέλευση απ’ όπου θα εκλεγεί αντιπροσωπευτική επιτροπή. Η Εργατική Επιτροπή Κινητοποίησης βάζει σαν άμεσο στόχο τη Γενική Απεργία Διαρκείας με οικονομικά και πολιτικά αιτήματα και αποφασίζει να στείλει επιτροπές εργατών στα εργοστάσια, στις στάσεις των λεωφορείων, στην Κοτζιά για να κατεβάσουν τους εργαζόμενους στους δρόμους και να δημιουργήσουν εργοστασιακές επιτροπές Πάλης. Όμως το πρωί της Πέμπτης ο χώρος του Πολυτεχνείου είναι σχεδόν άδειος από τους εργάτες. Λιγοστά άτομα που έχουν μείνει γράφουν προκηρύξεις και φτιάχνουν πανώ όπου κυριαρχεί το σύνθημα της Γενικής Απεργίας.
Στις 7 το απόγευμα γίνεται διαδήλωση από εργάτες που ήταν στο Πολυτεχνείο, που βγαίνουν στην Πατησίων φωνάζοντας τα συνθήματα «ΕΡΓΑΤΕΣ, ΑΓΡΟΤΕΣ, ΦΟΙΤΗΤΕΣ», «ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗ», «ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ», «Ο ΛΑΟΣ ΠΕΙΝΑΕΙ, ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΣΑΣ ΦΑΕΙ», «ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ».
Οι διαδηλωτές μαζί με άλλους εργάτες απ το δρόμο μπαίνουν ξανά στο Πολυτεχνείο και πηγαίνουν στο χτίριο Γκίνη όπου αρχίζει η συνέλευση, που έχει προγραμματιστεί με πρωτοβουλία αριστεριστών. Η αίθουσα έχει περίπου 600 εργάτες. Οι τοίχοι είναι γεμάτοι με εργατικά συνθήματα Γίνεται απολογισμός της Επιτροπής Κινητοποίησης που τον επιδοκιμάζει η Συνέλευση.
Η Συντονιστική Επιτροπή δηλώνει ότι η κατάληψη θα συνεχιστεί μέχρι να ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματα. Στη συνεδρίαση της 30μελούς Συντονιστικής Επιτροπής υπάρχουν και 2 αντιπρόσωποι εργάτες. Η Συντονιστική επιτροπή αποτελείται από 5 μέλη του ΚΚΕ, 7 του ΚΚΕεσ., 11 ανεξάρτητους, 2 της ΟΣΕ, 1 της οργάνωσης «Μπολσεβίκων», 1 της ΠΜΣΠ, 1 Τροτσκιστή και 2 ανεξάρτητους εργάτες εκπροσώπους της 5μελούς Εργατικής Επιτροπής.
Στο διάστημα αυτό γίνεται μυστική σύσκεψη στελεχών του ΠΑΚ και του ΚΚΕ με σκοπό να κινηθεί η διαδικασία εγκατάλειψης του Πολυτεχνείου, πραξικοπηματικά. Είναι μία σαφής προσπάθεια και η ομολογία έρχεται 3 χρόνια αργότερα στην ΚΟΜΕΠ. Όμως πριν την έγγραφη οιολογία υπάρχει η προφορική.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρθηκε στη συνέλευση της Νομικής (απολογισμού του 1975) και επιβεβαιώθηκε από το ηγετικό στέλεχος της ΚΝΕ Αλαβάνο, την Πέμπτη 15 Νοέμβρη, το βράδυ, πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στελεχών με πρωτοβουλία των Αλαβάνου – Παρτανού που δήλωσαν ότι εκπροσωπούν επίσημα το ΚΚΕ – ΚΝΕ, και συζητήθηκε το θέμα της διάλυσης της κατάληψης. Στη σύσκεψη αυτή πήραν επίσης μέρος οι Ματζουράνης, Τσαφαράκης, Λαλιώτης, Μαυρογένης, Μιχαλόπουλος και Τσούρας (οι δύο τελευταίοι γνωστά στελέχη της τωρινής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ). Ο Ματζουράνης είναι ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουργού, ο Λαλιώτης υφυπουργός Νέας Γενιάς (και πυροσβεστικού σώματος, λόγω προϋπηρεσίας). Βέβαια από προηγούμενα τόσο ο Ματζουράνης όσο κατ ο Τζουμάκας που δεν συμμετείχε επίσημα στην πυροσβεστική προσπάθεια του Πολυτεχνείου είχαν κατορθώσει με επιτυχία το διώξιμο των έγκλειστων στη Νομική. Το ίδιο ‘θέλαν να πραγματοποιήσουν και πάλι. Για όσους δεν το έχουν υπόψη τους, ο Τζουμάκας είναι σήμερα βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
Εδώ βλέπουμε ότι η φοβία για τις μάζες δεν αφορούσε μόνο τον Καραμανλή όπως λέει σε συνέντευξη του στον Κώστα Χαρδαβέλλα ο Ανδρέας Παπανδρέου. Το ίδιο φοβόταν και φοβάται τις μάζες και ο ίδιος. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Τα περί ένοπλου αγώνα κλπ είναι η απαραίτητη δημαγωγική σάλτσα.
Η σύσκεψη αυτή που έγινε γνωστή και στο ΕΑΤ – ΕΣΑ από ομολογίες ορισμένων από τους παραπάνω (ήταν κρατούμενοι) συμφώνησε στην ανάγκη της αποχώρησης, (Διαφώνησε μόνο ο Μαυρογένης που στην Πανσπουδαστική Νο 8 δέχτηκε την συκοφαντική επίθεση ότι ήταν πράχτορας της ΚΥΠ) και προχώρησε στη διαδικασία πραγμάτωσης της. Συγκεκριμένα από τα στελέχη της ΚΝΕ προτάθηκε να ακολουθήσει η μέθοδος που εκκενώθηκε και η Νομική τον Φλεβάρη του 1973. Δηλαδή με πραξικοπηματικό τρόπο να ανοίξουν οι πόρτες και αφού θα έχει προηγηθεί μια ζύμωση περί επέμβασης του στρατού στους φοβισμένους και περί συγκρότησης διαδήλωσης προς τη Βουλή στους αποφασισμένους, θα άρχιζαν να αποχωρούν ορισμένες ομάδες δημιουργώντας ρεύμα και τετελεσμένο γεγονός.
Την Πέμπτη τη νύχτα ο Δ. Μαυρογένης μέλος της εκλεγμένης 5μελούς συντονιστικής επιτροπής της Φυσικομαθηματικής ενημέρωσε τον Σταύρο Λυγερό, αντιπρόσωπο της Φυσικομαθηματικής στη Συντονιστική Επιτροπή, για τη σύσκεψη και τα σχέδια εκκένωσης, με αποτέλεσμα να μπει ανοιχτά στη Συνεδρίαση της Συντονιστικής Επιτροπής το ζήτημα, και να υποχωρήσουν τα μέλη της Αντι-ΕΦΕΕ. ΚΝΕ και οι λοιποί.
Αλλά ξέχωρα απ’ αυτά υπάρχει και η έγγραφη ομολογία στην ΚΟΜΕΠ 11/76, όπου δημοσιεύεται η έκθεση της ΚΕ του ΚΚΕ για το Πολυτεχνείο.
Η επιμονή στην αποχώρηση είναι κάτι περισσότερο από εξοργιστική. Όσο για την προφύλαξη των στελεχών του ΚΚΕ, έτσι κι αλλιώς αυτή έγινε το βράδυ της Παρασκευής όπου αρκετοί την «κοπάνισαν» για να συνεχίσουν καλύτερα τον αγώνα από τις κρυψώνες.
Ξαναγυρίζουμε λοιπόν στους προβοκάτορες που είναι γνωστό ότι δεν μπορούν να φτιάξουν ιστορία και αγώνες. Απλώς προσπαθούν να υπονομεύσουν τον αγώνα. Αν τώρα υποθέσουμε ότι οι 350 ήταν προβοκάτορες τότε πραγματικά αφού όπως όλα τα κόμματα ομολόγησαν κατόπιν το Πολυτεχνείο ήταν η αρχή του τέλους της χούντας, τότε μπράβο σ’ αυτούς τους προβοκάτορες που χτυπούν το σύστημα!! Μόνο που εμείς δεν ξέρουμε τέτοιους.
Αλλά μιας και οι προβοκάτορες ήταν τόσοι πολλοί γιατί δεν μπόρεσαν όλοι αυτοί οι υπεύθυνοι να συλλάβουν μερικούς απ’ αυτούς και να μας τους δείξουν ή έστω να μας τους ονομάσουν; Τα πράματα όμως δεν είναι έτσι. Γιατί οι προβοκάτορες που μπήκαν αργότερα στο χτίριο ήταν πολύ λίγοι και το χειρότερο για τους υπεύθυνους, ομολόγησαν μόνοι τους μετά τη διχτατορία (Πίμπας) τον ρόλο τους.
Τι γίνεται όμως με τους προβοκάτορες και τους χαφιέδες που βρίσκονταν μέσα στις γραμμές των παρατάξεων αυτών; Μ’ αποτέλεσμα να οδηγιούνται πολλοί αγωνιστές στις φυλακές της χούντας. Είναι πολύ εύκολη η λύση του προβοκάτορα και του ύποπτου στοιχείου που κατά κόρο χρησιμοποιεί η αντίδραση και οι αριστεροί. Μ’ αυτό τον τρόπο προσπαθούν να εξουδετερώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Γι’ αυτούς λοιπόν προβοκάτορες και πράχτορες της ΣΙΑ ήταν αυτοί που αντίθετα με τη συνθηκολόγα θέση τους προχώρησαν τα πράματα μέχρι την κατάληψη. Προβοκάτορες και ύποπτα στοιχεία λοιπόν κι όσοι φώναζαν τα συνθήματα «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΛΑΕ», και «ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΑΫΛΑΝΔΗ» (έτσι μας λένε στην Πανσπουδαστική Νο 8 στην τελευταία σελίδα).
Όμως το παραμύθι των προβοκατόρων έχει και τη συνέχεια του. Αφού διάφορες παρατάξεις θέλησαν να αναλάβουν την ευθύνη του Πολυτεχνείου για τον εαυτό τους, που σημαίνει ότι το δημιούργησαν, όπως λεν αυτές, τότε πως έγινε το Πολυτεχνείο από 350 προβοκάτορες; Και τέλος ποιος από τους δύο το έκανε; Εφόσον το Πολυτεχνείο το δημιούργησαν προβοκάτορες τότε δεν έχουν παρά να το καταγγείλουν όπως έκαναν και τότε.
Οι γνωστές παρατάξεις Αντι-ΕΦΕΕ και Ρήγας Φεραίος αντιτάχθηκαν από την αρχή στην κατάληψη. Όμως δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν την ορμή του κόσμου. Έτσι έγινε η κατάληψη.
Στη συνέχεια βέβαια η διαδικασία υπονόμευσης της κατάληψης δεν έπαψε. Προτάσεις στις συνελεύσεις για αποχώρηση και επίδοση ψηφισμάτων για συνεργασία με την «Επιτροπή για την αποκατάσταση της Δημοκρατικής Νομιμότητος», για κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, για περιορισμό σε καθαρά φοιτητικά αιτήματα. Κι ακόμα λογοκρισία και έλεγχος στα συνθήματα που δεν έκφραζαν τις παρατάξεις. Σβύσιμο των συνθημάτων που δεν ήταν σύμφωνα με τη γραμμή τους ερμηνεύοντας όπως τους άρεσε την απόφαση της συντονιστικής επιτροπής.
Εγκάθετοι των παρατάξεων που έρχονταν ακόμα και από την επαρχία πιάναν κατευθείαν θέση λογοκριτή των διαθέσεων του κόσμου. Στην ΚΟΜΕΠ που προαναφέραμε αναφέρεται ανοιχτά στη σελ. 100: «Τα πόστα της εκδήλωσης κρατούνται βασικά από μέλη της Αντι-ΕΦΕΕ. Περιορίζεται σημαντικά ο ρόλος των αριστεριστών».
Μιας και δεν μπορούσαν να ελέγξουν την κατάσταση όπως τους συνέφαιρε (δουλικά και συμβιβαστικά με τη χούντα) πλαστογραφούσαν υπογραφές της συντονιστικής επιτροπής για να πιάσουν θέσεις κλειδιά (Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο Δ. Καραγκουλές φοιτητής τότε της Φ/κής και μέλος τη ΚΝΕ που επιχείρησε με πλαστογραφημένη υπογραφή ενός μέλους της Σ.Ε να ελέγξει το Ραδιοσταθμό, αλλά εντοπίστηκε έγκαιρα και απομονώθηκε. Τώρα ο Καραγκουλές είναι μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ και στις φοιτητικές εκλογές του ‘79 στη Νομική κατέβηκε με τους τραμπούκους του και με εντολή της Κ.Ε. να «συντρίψουν τους αναρχικούς» δηλ. όσους ήταν αντίθετοι με την ΚΝΕ. (Ο παλιός ρόλος κι ο καινούργιος δεν έχουν διαφορά).
Αλλά ένα ακόμα παράδειγμα θα αναφέρουμε πάνω σ’ αυτό το σημείο. Την Παρασκευή 16 Νοέμβρη όταν συνεδρίαζε η Συντονιστική επιτροπή για να αποφασίσει για την Ανακοίνωση που θα διαβαζόταν στους δημοσιογράφους απορρίφθηκε με παρέμβαση του αντιπροσώπου της Φυσικομαθηματικής, φράση που έλεγε «Καλούμε όλα τα αντιδικτατορικά κόμματα και οργανώσεις να συμφωνήσουν σ’ ένα κοινό πρόγραμμα που θα αποκαθιστά τη λαϊκή κυριαρχία και την Εθνική Ανεξαρτησία».
Να τώρα τι γράφει η ΚΕ του ΚΚΕ στην Κομμουνιστική Επιθεώρηση (ΚΟΜΕΠ) που προαναφέραμε:
«Στην πρώτη συνεδρίαση (της Εκλεγμένης Συντονιστικής Επιτροπής) το μεσημέρι της Παρασκευής, μετά από θυελλώδεις συζητήσεις και διαπληχτισμούς η Συντ. Επιτροπή καταλήγει στην πασίγνωστη πια ανακοίνωση που καθόρισε τον χαραχτήρα της εκδήλωσης σαν αντιφασιστικής – αντιϊμπεριαλιστικής εκδήλωσης. Υπήρξε ιδιαίτερα σοβαρή διάσταση για την τελευταία παράγραφο της, κυρίως από αντίθεση των αριστεριστών. Αντιπροσωπεία της Γραμματείας διάβασε το κείμενο της στους δημοσιογράφους, χωρίς την παράγραφο αυτή».
Να όμως τι έγινε στη συνέχεια με τα πόστα πούχαν πιάσει. «Τελικά στον πομπό ύστερα από συμφωνία των μελών της Αντι-ΕΦΕΕ και του Ρήγα, το κείμενο διαβάστηκε μαζί μ’ αυτή την παράγραφο…». (ΚΟΜΕΠ 11 176). Θέλει μήπως κανείς μεγαλύτερη απόδειξη απ’ αυτή την πλήρη ομολογία;
Πλάι σ’ αυτά ο κόσμος προχωρούσε σε ριζικές προτάσεις. Το σύνθημα «ΛΑΕ ‘Η ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ», έδειχνε την άμεση επέμβαση και διάθεση του κόσμου για την ανατροπή του καθεστώτος. Μετά την κατάληψη οι πρωτοβουλίες και η οργάνωση της κατάληψης προχωρούσαν με τέτοιο ρυθμό που απ’ τη μια κάλυπταν τις ανάγκες κι απ. την άλλη κανένας δεν μπορούσε να ελέγξει και να καθοδηγήσει αυτές τις επιτροπές και τις πρωτοβουλίες.
Γιατί δημιουργούνται παντού και για κάθε ζήτημα επιτροπές. Η πρώτη μέρα της κατάληψης ήταν κύρια φοιτητική και σπουδαστική. Όμως τις επόμενες δύο μέρες το κατέβασμα πλήθους λαού στους δρόμους ξεπερνάει κάθε πρόβλεψη και φαντασία.
Μέσα στο Πολυτεχνείο συνεδριάζει η Εργατική Συνέλευση. Όμως ανάμεσα στους εργάτες και τη Συντονιστική Επιτροπή των φοιτητών δεν υπάρχει συμφωνία. Οι φοιτητές λογόκριναν τις προκηρύξεις της εργατικής συνέλευσης ή δεν τις τύπωναν καθόλου όπως έγινε με τις δύο πρώτες διακηρύξεις. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να οξύνεται η αντίθεση που πολλές φορές έφτασε σε σημεία πραγματικής ρήξης.
Κι αν αυτό τελικά δεν έγινε οφείλεται στη διαλαχτικότητα ορισμένων εργατών που έπεισαν τους υπόλοιπους ότι δεν θα ωφελούσε να προχωρήσουν την οξύτητα σε ρήξη. Κι αυτό για χάρη της ενότητας στον αγώνα. Μέσα στο Πολυτεχνείο, οι ανάγκες καλύπτονται από ένα ακούραστο κόσμο που τρέχει παντού, πλαισιώνει ή φτιάχνει επιτροπές, γράφει συνθήματα, συζητά όλη τη μέρα για διάφορα προβλήματα, κρίνει, κατακρίνει, αγωνίζεται. Τη νύχτα τρέχει στις συνελεύσεις και πρωί-πρωί πάλι στα κάγκελα ή στους δρόμους. Χαραχτηριστικό παράδειγμα της πρωτοβουλίας του κόσμου και πιο συγκεκριμένα των εργατών είναι το γεγονός ότι η τελευταία εργατική συνέλευση αποφασίστηκε για το ποια ώρα θα γίνει και ένα σημαντικό μέρος της συγκεντρώθηκε από μερικούς εργάτες που αντιμετώπισαν την ανάγκη και το διάδωσαν στόμα με στόμα. Το αποτέλεσμα ήταν στις 7 το βράδυ να γίνει η συνέλευση. Εκείνες τις μέρες ο φόβος είχε ξεχαστεί, από νεαρά παιδιά των 12 χρόνων μέχρι τους μεγάλους. Κανείς δεν υπολογίζει τις οργανωμένες δυνάμεις της κρατικής βίας. Σ’ αυτό τον αγώνα δεν υπάρχουν κόμματα και παρατάξεις. Υπάρχει ένας λαός που αγωνίζεται παρόλες τις διαφορές που υπάρχουν στις απόψεις. Κανένα κόμμα δεν μπορεί να διεκδικήσει την καθοδήγηση αυτού του αγώνα γιατί ήταν ΑΥΤΟΝΟΜΟΣ τόσο στα συνθήματα όσο και στις πράξεις (καταστροφές τραπεζών, επιθέσεις σε δημόσια χτίρια κλπ.).
Κοινή ομολογία όλων είναι το απαραταξιακό του αγώνα, κι όλοι προσπαθούν να τον εκμεταλλευτούν. Χαραχτηριστικό παράδειγμα το ΚΚΕ.
Ενώ στο φύλλο 8 της Πανσπουδαστικής αναγνωρίζεται ότι ο αγώνας του Πολυτεχνείου ήταν αυθόρμητος, στο Ριζοσπάστη της 24-11.74 στο άρθρο ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ γράφει: «Η μαζική λαϊκή εξέγερση του περασμένου Νοέμβρη δεν ήταν ένα τυχαίο και συμπτωματικό γεγονός, ένα αυθόρμητο ξέσπασμα».
Και παρακάτω: «Το φοιτητικό κίνημα, που ξεκίνησε σαν διεκδίκηση καθαρά σπουδαστικών αιτημάτων, πήρε γρήγορα αντιδικτατορικό, αντιϊμπεριαλιστικό και κοινωνικό χαραχτήρα χάρη στη δραστήρια συμμετοχή της ΚΝΕ στις γραμμές του». Προφανώς εννοεί το σαμποτάρισμα σ’ όλα τα μέτωπα, που έχουμε ήδη προαναφέρει. Γιατί κύρια σαν τέτοια μπορεί να χαραχτηριστεί η «δραστήρια συμμετοχή». Με αποκορύφωμα βέβαια την Πανσπουδαστική Νο 8 όπου η προβοκατορολογία και η συκοφαντία ξεπερνάει κάθε όριο. Συγκεκριμένα μάλιστα για την καταγγελία ενάντια στο συνδικαλιστή Διονύση Μαυρογένη, μετά από τη γενική κατακραυγή του φοιτητικού κόσμου και παρόλες τις αποκαλύψεις και τα συντριπτικά επιχειρήματα σε βάρος της, η ΚΝΕ προσπάθησε να θαφτεί το ζήτημα, χωρίς φυσικά ούτε να τολμήσει να δημοσιεύσει την ανοιχτή επιστολή του συνδικαλιστή, στον τύπο της. Στελέχη της ΚΝΕ μάλιστα δήλωσαν ότι επιμένουν στην καταγγελία τους και στο μέλλον θα μαζέψουν τα απαραίτητα αποδειχτικά στοιχεία!!
Βέβαια εδώ δεν μπορούμε να ρίξουμε τις ευθύνες σε άτομα μιας και η καταγγελία στο Μαυρογένη ανακοινώθηκε και από το Ραδιοσταθμό του ΚΚΕ “Φωνή της Αλήθειας” και μάλιστα 2 φορές.
Η μαζική συμμετοχή του κόσμου στις διαδηλώσεις της Παρασκευής και του Σάββατου, (300.000 περίπου), οι συγκρούσεις με την αστυνομία και τα τανκς είναι κάτι που δύσκολα συναντά κανείς στην Ελλάδα.
Από την Πέμπτη και μετά, τα γεγονότα δεν μπορούν να θεωρηθούν καν σαν φοιτητικά. Το κατέβασμα πλήθους κόσμου στους δρόμους, το κατέβασμα των εργατών και των οικοδόμων, τα μηνύματα συμπαράστασης από διάφορους χώρους, η πλατιά υποστήριξη του κόσμου στους αγωνιζόμενους, το ότι χτυπούσαν ασταμάτητα οι καμπάνες στις εκκλησίες των συνοικιών, ο ερχομός των αγροτών από τα Μέγαρα όπου γινόταν αγώνας ενάντια στις απαλλοτριώσεις της γης τους από τη χούντα, οι εργατικές συνελεύσεις, δείχνουν ότι η κινητοποίηση αγκάλιαζε όλο το λαό.
Ό,τι γινόταν, γινόταν με την ενεργητική συμμετοχή του λαού. Κι ακόμα τα πολλά συνθήματα με τις διάφορες αποχρώσεις από το «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ» μέχρι και τα συνθήματα «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΛΑΕ», «ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΑΫΛΑΝΔΗ», «ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ», «ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ», «ΚΑΤΩ Η ΕΞΟΥΣΙΑ» δείχνουν ότι κανένας κομματικός ή πολιτικός παράγοντας και πολιτικάντης δεν έχει δικαίωμα να καρπωθεί αυτό που ανήκει στο λαό.
Δεν έχει κανείς το δικαίωμα να χαραχτηρίζει σαν προβοκατόρικα και ύποπτα τα συνθήματα «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΛΑΕ» και «ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΑΫΛΑΝΑΗ» και τα παρόμοια. Γιατί μ’ αυτά τα συνθήματα το απόγευμα της Τετάρτης 14 Νοέμβρη ο κόσμος πήρε θάρρος, μαζεύτηκε σαν μια συμπαγής μάζα έπαψε να κυριαρχείται από το φόβο που προσπαθούσαν να του επιβάλουν οι ισχυροί.
Μ’ αυτά τα συνθήματα φτάσαμε στη μεγαλειώδικη εξέγερση. Σ’ αυτό το αυθόρμητο ξέσπασμα που κατατρόμαξε την άρχουσα τάξη. Σ’ αυτόν τον αγώνα που δεν αναγνώριζε καμιά γραμμή καθοδήγησης, που ήταν αυθόρμητος κι ανοργάνωτος κι όμως οργανωνόταν επί τόπου για να καλύψει τις ανάγκες του.
Όσο κι αν προσπαθήθηκε να παρουσιαστεί σαν έργο ορισμένων φοιτητικών παρατάξεων ή κομμάτων, ή σκέτα των φοιτητών, των «παιδιών», όσο κι αν προσπάθησαν να σβήσουν από τους τοίχους τα συνθήματα που δεν συμφωνούσαν με τις παρατάξεις τους, η αλήθεια ξεπηδάει από τη συνέντευξη των φοιτητών στον ανταποκριτή του σταθμού της Κολωνίας όπου δηλώνουν ότι υπάρχουν όλες οι ιδεολογικές απόψεις από συντηρητικούς μέχρι και αναρχικούς. Είναι ένα ακόμα αποκαλυπτικό στοιχείο για το ακομματικό-πολιτικό και αυθόρμητο χαραχτήρα μέσα στο χτίριο. Φυσικά δεν χωράει καν συζήτηση για τον έξω από το Πολυτεχνείο χώρο που έπαιξε ιδιαίτερα την Παρασκευή και το Σάββατο τον κυρίαρχο ρόλο όχι μόνο στις συγκρούσεις αλλά και στο αυθόρμητο προχώρημα σε επαναστατική πράξη των μέχρι τότε συμβιβασμένων συνθημάτων των καθοδηγημένων προηγούμενα εκδηλώσεων από τις φοιτητικές παρατάξεις. Το ότι όμως δεν ελεγχόταν από τις παρατάξεις από τα συνθήματα μέχρι και τις συγκρούσεις ήταν κάτι που δεν το ανέχτηκαν. Γι’ αυτό και έριξαν τόση λάσπη που μ’ αυτή θα μπορούσες να ξαναχτίσεις την Ελλάδα από την αρχή. Οι συγκρούσεις με την αστυνομία το βράδυ της Παρασκευής 16 Νοέμβρη και το Σάββατο, δείχνουν τον ανατρεπτικό χαραχτήρα της εξέγερσης. Οι καταλήψεις των δημόσιων χτιρίων, οι επιθέσεις σε Τράπεζες και στην αστυνομία πόλεων δεν ήταν έργα προβοκατόρων. Ήταν ο αγώνας ενός λαού που αψηφά την τυραννία και ζητά τη κοινωνική του απελευθέρωση. Τα οδοφράγματα που στην αρχή τα χαραχτήρισαν σαν έργο προβοκατόρων στη συνέχεια τα δέχτηκαν γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. Όταν όμως στα μεταπολιτευτικά χρόνια ο λαός στήνει οδοφράγματα και ανάβει φωτιές, τότε γίνεται προβοκάτορας και «ύποπτο» στοιχείο, γίνεται εχθρός τους γιατί πολεμάει το σύστημα τους, το σύστημα της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης. Γιατί πολεμάει τη βία των αφεντικών και του κράτους.
Η ορμή του κόσμου και η αντιμετώπιση της βία των δυνάμεων καταστολής, ήταν κάτι το ασύγκριτο. Έφτανε να υπερφαλαγγίζει τις σιδερόφραχτες φάλαγγες των αστυνομικών. Έφτανε να αψηφά τον θάνατο ξεπερνούσε; κάθε συμβιβασμό και έβαζε τους στόχους του ανυποχώρητου λαϊκού αγώνα μέχρι την τελική νίκη. Δεν είναι λοιπόν ανεξήγητο το γεγονός, γιατί κατάληξε στις μέρες μας το Πολυτεχνείο να γιορτάζεται σαν Εθνική Εορτή με όλες τις διαστρεβλώσεις που το πραγματοποίησαν; «Χέρι που δεν μπορείς να το δαγκώσεις, καλύτερα να το φιλήσεις», λέει μια παροιμία. Κι αυτό κάνουν. Προσπαθούν φιλώντας το χέρι να του αλλάξουν το χρώμα. Και μέχρι ένα σημαντικό βαθμό το πέτυχαν. Και φτάνεις στις μέρες μας να βλέπεις θρήνους και μοιρολόγια για ανθρώπους που διάλεξαν έναν αγώνα όπου το κλάμα μπορεί να προέρχεται μόνο από τα δακρυγόνα. Κι έδωσαν ό,τι πιο πολύτιμο είχαν σ’ αυτό τον αγώνα, τη ζωή τους.
Λουλούδια και πανηγύρια, σουβλάκια και τυρόπιτες, φανταχτερά λόγια και υποχωρήσεις. Αυτά είναι που προσπαθούν να παρουσιάσουν σαν κληρονομιά του Πολυτεχνείου οι συμβιβασμένοι, οι υποτελείς στο σύστημα: οι συκοφάντες. Όλοι όσοι μ’ ένα όνομα λέγονται υποστηριχτές του συστήματος.
Εκεί που οι εξεγερμένοι στο Πολυτεχνείο έδειξαν ανυποχώρητοι, αυτοί υποχωρούν στην πρώτη απειλή της αστυνομίας. Χρησιμοποιούν τον αγώνα για διαπραγματεύσεις και εκλογικά κέρδη. Και κατάντησαν την επέτειο τέτοια που να ντρέπεσαι να πλησιάσεις. Όσο για το ότι αναφερθήκαμε ονομαστικά σε ορισμένες παρατάξεις είναι γιατί αυτές έκαναν το παν για να αλλάξουν την πραγματικότητα. Τα στοιχεία μιλούν μόνα τους. Δεν αναφερόμαστε βέβαια στα μέλη και τους οπαδούς τους που έδρασαν έξω από κάθε «γραμμή». Γιατί οι καταστάσεις επέβαλλαν μια τέτοια θετική στάση απ’ αυτούς. Δεν μιλάμε γι αυτούς που ενώ έγραφαν στους εξωτερικούς τοίχους του Πολυτεχνείου «ΖΗΤΩ ΤΟ ΚΚΕ» και «ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΑ» πάλευαν και πέθαιναν κόντρα στη θέληση αυτού του κόμματος. Και γι αυτό σαν αμοιβή τους το κόμμα τους ονόμασε προβοκάτορες. Τα γεγονότα είναι μάρτυρες που δεν λένε ψέματα.
Όλη τη μέρα γίνεται έλεγχος στις ταυτότητες αυτών που μπαίνουν μέχρι το απόγευμα όπου η μαζική είσοδος κόσμου στο χτίριο κάνει αδύνατο ένα τέτοιο έλεγχο. Γίνεται προσπάθεια ελέγχου των συνθημάτων χωρίς επιτυχία. Μέσα στο Πολυτεχνείο λειτουργεί η υπηρεσία τύπου και ραδιοφώνου που συντάσσει και μεταδίδει τα δελτία των ανακοινώσεων. Η υπηρεσία συσιτίου, που φροντίζει για την καθημερινή παρασκευή φαγητού, το σερβίρισμα και την προμήθεια των απαραίτητων τροφίμων. Η υπηρεσία Νοσοκομείου που παρέχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η υπηρεσία του υπνωτηρίου που φροντίζει για την ανάπαυση των κλεισμένων στο χτίριο. Η υπηρεσία καθαριότητος που φροντίζει για την καθαριότητα σ’ όλο το χτίριο. Η υπηρεσία Τάξεως που έχει την ευθύνη για τον έλεγχο της καταστάσεως εντός του Πολυτεχνείου, για την αλλαγή φρουρών στις πύλες και τα επίκαιρα σημεία των κτιρίων. Όλες οι υπηρεσίες υπάγονται σε μια Γραμματεία που ασχολείται με τρέχοντα θέματα. Κανένας δεν πληρώνει για ό,τι καταναλώνει στο εστιατόριο ή στις καντίνες. Γύρω στα μεσάνυχτα παραμένουν μέσα στο χτίριο γύρω στις 4.000 κόσμου και απ’ έξω διάφορες ομάδες που διαδηλώνουν.
Πηγή: http://www.vrahokipos.net/old/history/gr/polytexneio/november.htm
11.14.07
Τετάρτη 14 Νοέμβρη 1973
Το πρωί γίνονται Γενικές Συνελεύσεις των συλλόγων των φοιτητών για να συζητήσουν το θέμα των φοιτητικών εκλογών, ύστερα από προηγούμενη δήλωση του υπουργού παιδείας Σιφναίου στη Σύγκλητο και τους Σπουδαστές ότι έχει στείλει για δημοσίευση το διάταγμα για τη διεξαγωγή των εκλογών μετά τις 15 Φλεβάρη από εφορευτικές επιτροπές αριστούχων σπουδαστών.
Στη Νομική πραγματοποιείται συγκέντρωση με πρωτοβουλία της Αντί-ΕΦΕΕ. Γύρω στις 1 το μεσημέρι και ενώ η συνέλευση συνεχίζεται με άνοστες προτάσεις των συνδικαλιστών της Αντί-ΕΦΕΕ έρχεται η πληροφορία ότι στο Πολυτεχνείο έχουν δημιουργηθεί προκλήσεις της αστυνομίας και οι σπουδαστές τους αποδοκιμάζουν. Στο μεταξύ έχουν έλθει σπουδαστές και από άλλες σχολές. Μετά από λίγο ακούγεται η φωνή ότι στο Πολυτεχνείο οι αστυνομικοί χτυπούν τους φοιτητές. Επικρατεί αναστάτωση, ανησυχία και οργή. Γίνεται πρόταση του μέλους της Φυσικομαθηματικής Διονύση Μαυρογένη να γίνει διαδήλωση προς το Πολυτεχνείο. Τα μέλη της Αντι-ΕΦΕΕ – ΚΝΕ αντιδρούν και δε συμμετέχουν. Γύρω στους 1.500 φοιτητές ξεκινούν μέσω της Σόλωνος διαδήλωση πού χτυπιέται από την αστυνομία κοντά στο Πολυτεχνείο. Οι μισοί περίπου από τους διαδηλωτές καταδιωκώμενοι από τους αστυνομικούς ενώνονται με τους φοιτητές που βρίσκονται στο προαύλιο του Πολυτεχνείου. Οι υπόλοιποι φεύγουν στους γύρω δρόμους. Αυτοί οι λιγοστοί που μπήκαν στο προαύλιο του Πολυτεχνείου είναι που αργότερα αποκλήθηκαν από την ΚΝΕ -Αντι-ΕΦΕΕ σαν «οι πληρωμένοι πράχτορες των Ρουφογάλη Καραγιαννόπουλου που μπήκαν στο Πολυτεχνείο» είναι οι για χρόνια μασημένοι και ξαναμασημένοι προβοκάτορες που όμως παρόλα αυτά δημιούργησαν ένα Πολυτεχνείο.
Στο τεύχος της Πανσπουδαστικής Νο 8 η ψεύτικη συντονιστική Επιτροπή Αγώνα του Πολυτεχνείου κάνει σαφή και συγκεκριμένη καταγγελία. Στην ίδια Πανσπουδαστική καταγγέλεται και ο Μαυρογένης σαν πράχτορας της ΚΥΠ.
Η επίθεση της αστυνομίας δημιουργεί νέα ένταση. Όσοι είναι μέσα στο προαύλιο φωνάζουν αντιτρομοκρατικά συνθήματα και καλούν τον κόσμο να πλησιάσει. Παράλληλα γιουχαϊζουν και βρίζουν αξιωματικούς του στρατού, της αστυνομίας και ευέλπιδες που περνούν από το πεζοδρόμιο. Οι αστυνομικοί επιδίδονται σε κυνηγητό των συγκεντρωμένων έξω από το Πολυτεχνείο φοιτητών και πολιτών. Το μπλοκάρισμα του Πολυτεχνείου και οι επιθέσεις των αστυνομικών εξαγριώνουν τους έγκλειστους που αρχίζουν να πετούν στους αστυνομικούς νεράτζια ενώ δημιουργούνται μικροσυγκρούσεις των έξω από το Πολυτεχνείο πολιτών με τους αστυνομικούς.
Στο μεταξύ τα στελέχη της Αντι-ΕΦΕΕ – ΚΝΕ προσπαθούν με κάθε τρόπο να πείσουν τους συγκεντρωμένους στο Προαύλιο του Πολυτεχνείου φοιτητές να εγκαταλείψουν το χώρο. Κύριο επιχείρημα των μελών των δυο ΚΚΕ είναι ότι οι συγκεντρωμένοι βάζουν εμπόδιο στην πραγματοποίηση των Γενικών Συνελεύσεων. Όμως αποχώρηση εκείνη τη στιγμή πέρα από πολλές άλλες συνέπειες σήμαινε και άγριο ξυλοφόρτωμα των αποχωρούντων από τους αστυνομικούς. Οι φοιτητές του Πολυτεχνείου ολοκληρώνουν τις γενικές συνελεύσεις τους όπου αποφασίζουν απεργία και ενώνονται με τους υπόλοιπους. Οι Μηχανολόγοι συνεχίζουν τη συνέλευση τους μέχρι το απόγευμα οπότε και αποχωρούν από το Πολυτεχνείο ακολουθώντας την επιτροπή που αποτελείται από μέλη του Ρήγα Φεραίου. Στις 5 περίπου πλησιάζει τον χώρο της συγκέντρωσης ο εισαγγελέας υπηρεσίας Σανίτας. Δήλωσε στους συγκεντρωμένους ότι μπορούν να διαδηλώσουν και μετά να διαλυθούν ήσυχα.
Γύρω στις 5:30 οι αστυνομικοί που μέχρι τώρα έχουν κυκλώσει το κτίριο αποχωρούν κάτω από τα έντονα γιουχαϊσματα των συγκεντρωμένων μέσα και έξω από το χτίριο.
Στις 6 θα γίνει η απόπειρα διάλυσης των συγκεντρωμένων από στελέχη της ΚΝΕ – Αντι-ΕΦΕΕ. Μέλη των επιτροπών του Πολυτεχνείου θα προσπαθήσουν να σπείρουν τον πανικό διαδίδοντας ότι επίκειται επίθεση της αστυνομίας. Ότι η συγκέντρωση είναι ανεύθυνη και προκαλεί την αστυνομία και την κυβέρνηση. Αφού πείθουν τους Μηχανολόγους να αποχωρήσουν αρχίζουν ομαδική αποχώρηση με σκοπό να δημιουργήσουν ρεύμα και να τους ακολουθήσουν και άλλοι φοιτητές. Όμως αριστεριστές με ομιλίες αλλά και οι ίδιοι οι συγκεντρωμένοι με το μαχητικό τους πνεύμα σταθεροποιούν τη συγκέντρωση. Τα μέλη της ΚΝΕ – Αντι-ΕΦΕΕ και του Ρήγα κάνουν μια τελευταία προσπάθεια να πείσουν τον κόσμο να φύγει φωνάζοντας με τηλεβόες στη γωνία Πατησίων και Στουρνάρα ότι στους συγκεντρωμένους υπάρχουν προβοκάτορες. Όμως αποτυγχάνουν. Πραγματοποιείται μια σύσκεψη των αριστεριστών φοιτητών και
συζητά την κατάσταση που διαμορφώθηκε και αποφασίζει να παρθούν τα αναγκαία μέτρα για την κατάληψη. Επειδή υπάρχουν αντιρρήσεις στην πρόταση να εξαγγελθεί άμεσα η κατάληψη παίρνονται όλα τα οργανωτικά μέτρα της κατάληψης αφήνοντας για αργότερα την οριστικοποίηση της απόφασης για κατάληψη. Ορίζεται μια εξαμελής επιτροπή με την ευθύνη της υλοποίησης των οργανωτικών μέτρων της κατάληψης, όπως συγκρότηση φρουρών των εισόδων,ομάδες επιτήρησης, ομάδες προπαγάνδισης και ζύμωσης συνθημάτων κ.α. Τα μέλη της ΚΝΕ – Αντι-ΕΦΕΕ και Ρήγα αρνούνται να συμμετάσχουν στην επιτροπή και μετά από λίγο εγκαταλείπουν επιδεικτικά το Πολυτεχνείο, με το επιχείρημα ότι η πρωτοβουλία της κατάληψης είναι ανεύθυνη και τυχοδιωκτική κατ γι’ αυτό διαχωρίζουν τη θέση τους. Φεύγοντας από το Πολυτεχνείο συγκεντρώνονται στο Σύλλογο των Στερεοελλαδιτών, όπου συζητούν να καταγγείλουν τους αριστεριστές και την πρωτοβουλία της κατάληψης, με ανακοίνωση στον τύπο.
Στο μεταξύ οι κλεισμένοι μέσα στο χτίριο φοιτητές ενώνονται με τους συγκεντρωμένους απ’ έξω πολίτες, σπουδαστές και μαθητές. Καταλαμβάνεται
όλος ο χώρος μπροστά από το Πολυτεχνείο. Τα μέχρι τότε συνθήματα ήταν «ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΛΑΕ», «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ», «ΛΑΕ ΣΠΑΣΕ ΤΟΝ ΚΛΟΙΟ», «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ». Τώρα οι συγκεντρωμένοι φωνάζουν «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ», «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΤΥΡΡΑΝΙΑ», «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΛΑΕ», «ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΑΫΛΑΝΛΗ».
Γύρω στις 8 το βράδυ οι συγκεντρωμένοι φτάνουν τις 10.000. Οι γενικές συνελεύσεις μέσα στο χτίριο συνεχίζονται. Μπαίνει θέμα κατάληψης. Μέλη της Αντι-ΕΦΕΕ και του Ρήγα Φεραίου αντιτίθενται.
Έξω από το Πολυτεχνείο τα συνθήματα πληθαίνουν. Ο κόσμος φωνάζει «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ», «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ», «ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ, Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΛΑΟΣ», «114», «ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΛΑΕ», «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΛΑΕ», «ΛΕΦΤΕΡΕΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ», «ΛΕΥΤΕΡΙΑ», «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΤΥΡΑΝΝΟ», «ΑΠΟΨΕ ΠΕΘΑΙΝΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ». Αρχίζουν να κολλιούνται χαρτιά και να γράφονται συνθήματα στα τρόλλεϋ, στα αυτοκίνητα που κινούνται με δυσκολία ανάμεσα απ’ τον κόσμο.
Κάνουν την εμφάνισή τους οι πρώτες χειρόγραφες προκηρύξεις που μοιράζονται στα περαστικά αυτοκίνητα. Το σύνθημα «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ» κυριαρχεί.
Γύρω στις 9 γίνεται ολοκληρωτική κατάληψη του Πολυτεχνείου και του γύρω χώρου.
Σταματά η κυκλοφορία. Οι συγκεντρωμένοι ξεπερνούν τις 20.000.
Τα συνθήματα που φωνάζονται είναι «ΑΠΟΨΕ ΠΕΘΑΙΝΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ», «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ», «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΛΑΕ», «ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΑΫΛΑΝΛΗ», «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΤΥΡΡΑΝΟ», «ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», «ΕΡΓΑΤΕΣ, ΑΓΡΟΤΕΣ ΚΑΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ», «ΛΑΕ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΑΣ», «ΛΑΕ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΑΤΙ ΛΕΝ ΤΟΥΣ ΚΡΕΜΑΣ»,
«ΛΑΕ ΠΟΛΕΜΑ ΣΟΥ ΠΙΝΟΥΝΕ ΤΟ ΑΙΜΑ», «ΛΑΕ ΞΕΚΙΝΑ, ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ ΑΠ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ», «ΕΣΑ ΕΣ ΈΣ ΒΑΣΑΝΙΣΤΕΣ», «ΛΑΕ, ΛΑΕ Ή ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ», «ΕΞΗ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΚΕΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝΕ ΕΠΤΑ», «ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ», «Η ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ», «ΚΑΤΩ Ο ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ», «ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ», «ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ», «ΛΕΝ ΣΕ ΘΕΛΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΠΑΡ’ ΤΟΝ ΠΙΘΗΚΟ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣ».
Σε λίγο διάστημα οι διαδηλωτές φτάνουν τις 30.000. Ανεμίζονται σημαίες, καίγονται ομοιώματα του Παπαδόπουλου και σύμβολα της 21ης Απρίλη. Υψώνονται απειλητικές γροθιές. Κολλιούνται πλακάτ και πανώ πάνω στα κάγκελα. Ισχυρές δυνάμεις αστυνομικών και θωρακισμένα του μηχανοκίνητου τμήματος βρίσκονται σ’ επιφυλακή στις Πλατείες Κάνιγγος και Κοτζιά. Γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα κλείνουν οι πόρτες του Πολυτεχνείου. Ο κόσμος αποχωρεί σιγά-σιγά. Αρχίζει η εσωτερική οργάνωση για την εξυπηρέτηση των αναγκών της κατάληψης. Απ’ έξω από το Πολυτεχνείο τραμπούκοι και ασφαλίτες με πολιτικά χτυπούν και καταδιώκουν λίγους συμπαραστάτες πού ‘χουν μείνει ακόμα στην Πατησίων.
Μέσα στο Πολυτεχνείο δημιουργούνται επιτροπές περιφρούρησης, για τις επισιτιστικές ανάγκες και για τις υγειονομικές ανάγκες. Σχηματίζεται η Συντονιστική Επιτροπή των φοιτητών από φοιτητές διάφορων σχολών που είχαν εκλεχτεί από παλιότερες φοιτητικές συνελεύσεις.
Το σύνολο των αντιπροσώπων είναι 28. Απ’ αυτούς 14 έχουν αποφασιστική ψήφο και 14 συμβουλευτική.
Αρχίζει η προετοιμασία για τη λειτουργία Ραδιοφωνικού σταθμού μέσα στο Πολυτεχνείο. Οι κλεισμένοι φτάνουν τις 3.500. Ανάμεσα σ’ αυτούς υπάρχουν μερικοί εργάτες.
Γύρω στις 11 το βράδυ από άτομα που δεν ήταν φοιτητές παίρνεται η πρωτοβουλία της ξεχωριστής συνέλευσης. Αυτή η ξεχωριστή συγκέντρωση στην πλειοψηφία της περιλαμβάνει εργάτες και είναι η βάση των εργατικών συνελεύσεων της εξέγερσης. Βρίσκεται κάποια αίθουσα στο χτίριο Γκίνη και από εκεί ξεκινά το κάλεσμα για μια εργατική συνέλευση. Παράλληλα ορισμένα άτομα από αυτούς που πήραν την πρωτοβουλία για την εργατική συνέλευση πηγαίνουν στο χτίριο της αρχιτεκτονικής και παίρνουν από τους φοιτητές ένα από τους τρεις πολυγράφους για να χρησιμοποιηθεί από την εργατική συνέλευση. Γίνονται προστριβές με ορισμένους φοιτητές μέλη του ΚΚΕ και ΚΚΕεσ.
Πηγή: http://www.vrahokipos.net/old/history/gr/polytexneio/november.htm
11.10.07
Εκδήλωση για το Πολυτεχνείο – 17 Νοέμβρη, Ιωάννινα
Την ερχόμενη Τρίτη 13 Νοεμβρίου 14:00 στο αμφιθέατρο Πληροφορικής θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση για το Πολυτεχνείο – 17 Νοέμβρη.
Αρχικά θα προβληθούν βίντεο-ντοκουμέντα από εκείνη την περίοδο και στη συνέχεια θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα: “Το Πολυτεχνείο χθές και σήμερα”.
Ομιλητές:
α) Παπαχρήστος Δημήτρης (μέλος συντονιστικής επιτροπής – εκφωνητής του ραδιοφώνου κατάληψης πολυτεχνείου ‘73).
β) Μπασιούκας Κώστας (Πρόεδρος μελών Δ.Ε.Π. Παν. Ιωαννίνων, φοιτητής στη Θεσ/νικη την περίοδο του ‘73).
Περισσότερες Πληροφορίες
Για όποιον ενδιαφέρεται να προπαγανδίσει την εκδήλωση η αφίσα υπάρχει και σε καλύτερη ανάλυση
11.09.07
Σχετικά με τα γεγονότα στο ΑΠΘ
Καταρχήν θα πρέπει να δούμε πως έγιναν τα πράγματα:
Πάνω σε αφίσες αναρχικών κολλήθηκαν αφίσες της ΚΝΕ, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα βρέθηκαν κατεβασμένες και οι κνιτες μάζεψαν κόσμο με καδρόνια και κράνη (προφανώς για ξύλο και όχι για εκδρομή) γύρω στα 70-80 άτομα, έξω από τη φιλοσοφική. Οπότε σε κάποια φάση έρχονται και οι αναρχικοί και γίνεται η σύγκρουση με τελικό αποτέλεσμα να βρεθούν 19 άτομα από την ΚΝΕ στο νοσοκομείο…
Και οι 2 ομάδες:
• είχαν σκοπό να ασκήσουν βία και ήταν εμφανές από τις διαθέσεις τους
• αποδέχονται την βία ως μέσο για την επίτευξη κάποιων στόχων
• αναγνωρίζουν ότι το ζήτημα είναι πολιτικό (ασχέτως αν η αφορμή ήταν οι αφίσες)
άρα και η κουβέντα θα πρέπει να γίνει σε αυτή τη βάση, άσχετα αν συμφωνούμε με αυτά ή όχι.
Συνηθίζεται ο χαμένος σε κάθε περίπτωση να κερδίζει και την συμπάθεια του κόσμου, όπως ήταν οι φοιτητές όταν έτρωγαν ξύλο από την αστυνομία (τουλάχιστον έτσι όπως προβαλλόταν από τα ΜΜΕ), όπως είναι τώρα οι κνιτες που πήγαν 19 άτομα του χώρου τους στο νοσοκομείο (τουλάχιστον έτσι όπως το προβάλλουν). Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο χαμένος έχει και δίκιο ταυτόχρονα.
Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχει δίκιο και άδικο, ούτε και αμυνόμενος – επιτιθέμενος καθώς οι ρόλοι εναλλάσσονται συνεχώς, υπάρχει κάτι όμως που λέγεται συνέπεια και ειλικρίνεια. Συνεπής είναι αυτός που αναλαμβάνει τις ευθύνες των πράξεων του. Ειλικρινής αυτός που αναφέρει τα γεγονότα έτσι όπως ακριβώς έγιναν, χωρίς τεχνητή διαστρέβλωση ή απόκρυψη στοιχείων για αποκόμιση οφέλους.
Ακριβώς όπως θα προτιμούσα μια ανακοίνωση από τα συντονιστικά των φοιτητών ότι η σύγκρουση έγινε συνειδητά, όταν γινόταν έτσι, θα εκτιμούσα και μια ανακοίνωση από την ΚΝΕ που να έλεγε ότι είχαμε σκοπό να ασκήσουμε βία καθώς συνέβη αυτό και αυτό το οποίο έχει βαθύτερες πολιτικές ρίζες κλπ., όπως το αντιλαμβάνεται ο κάθε χώρος.
Συνεπείς είναι τα παιδιά από το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι με την ανακοίνωση που εξέδωσαν και μπορείτε να την βρείτε εδώ: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=790970
Είχαν και οι 2 ομάδες σκοπό να ασκήσουν βία (είτε ήταν σε θέση άμυνας είτε όχι)? Η απάντηση είναι καταφατική. Ποιες από τις 2 ομάδες αναγνώρισαν ότι ήταν μια συνειδητή επιλογή? Η απάντηση δόθηκε παραπάνω.
Οπότε υπάρχουν 2 περιπτώσεις είτε ότι τα άτομα της ΚΝΕ που μαζεύτηκαν εκεί δεν είχαν συνείδηση των πράξεων τους (δεν θα ‘θελα να μιλήσω για πρόβατα, τουλάχιστον για το συγκεκριμένο γεγονός, οπότε θέλω να πιστεύω ότι δεν ισχύει αυτή η περίπτωση), είτε καταφεύγουν σε απόκρυψη-τροποποίηση των γεγονότων και σε υπεκφυγές δείχνοντας ασυνέπεια και ανειλικρίνεια.
Σκοπός μου δεν είναι να πάρω το μέρος του ενός ή του άλλου ούτε και να σχολιάσω την αφορμή ή την άσκηση βίας (αυτό ας το κρίνουν οι ίδιοι οι συμμετέχοντες), αλλά να αναδείξω ότι ορισμένες φορές αυτό που χρειάζεται είναι συνέπεια και υπευθυνότητα. Σε διαφορετική περίπτωση υπάρχουν άλλες σκοπιμότητες, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι το πολιτικό όφελος (ψήφοι κλπ) και η συσπείρωση μέσω της προβολής ενός προφίλ αμυνόμενου και αδικημένου, γιατί όπως είπαμε και παραπάνω συνηθίζεται να κερδίζει την συμπάθεια του κόσμου.
11.08.07
Κάμερες Τέλος (?)
Ο δικηγορικός σύλλογος Αθηνών έκανε το αυτονόητο και μαζί με την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων έρχονται να βάλουν ένα τέλος στην φημολογία (καθόλου τυχαία) που αναπτύχθηκε τελευταία περί χρήσης των καμερών σε διαδηλώσεις. Βέβαια αναμένεται και συνέχεια.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ (κάμερες) 6/11/07 – Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών
Δελτίο Τύπου της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων
Το ζήτημα όμως που προκύπτει είναι πως φτάσαμε σε αυτό το σημείο? Από κει που διαμαρτυρόμασταν για την τοποθέτηση καμερών γενικότερα στους δρόμους η συζήτηση πλέον έχει μετατοπιστεί αν θα χρησιμοποιούνται και για παρακολούθηση πολιτών. Όχι πως ήδη δεν χρησιμοποιούνται (το γνωστό φακέλωμα), αλλά τουλάχιστον ακόμα δεν έχουν νομική υπόσταση.
Το κλασσικό αντεπιχείρημα των υποστηρικτών χρήσης καμερών είναι ότι κάτι τέτοιο είναι τεχνικά αδύνατο. Η απάντηση είναι απλή, τεχνικώς όλα είναι δυνατά, το μόνο πρόβλημα είναι το κόστος υλοποίησης. Προς το παρόν βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, σε μερικά χρόνια όμως?
Για όποιον έχει ασχοληθεί έστω και λίγο ερευνητικά με το συγκεκριμένο ζήτημα θα καταλάβει ότι η χρήση τους έχει πολλές προεκτάσεις και δυνατότητες. Όπως για παράδειγμα την ανάλυση του προσώπου, την αντιστοίχιση του ατόμου με μια ταυτότητα έπειτα από αναζήτηση σε βάσεις δεδομένων, συσχέτιση ατόμου με φιλικά πρόσωπα και στη συνέχεια αναγνώριση αυτών των ατόμων στον γύρω χώρο που συλλήφθηκε η εικόνα και το είδος της επαφής. Όλα αυτά αποτελούν ένα πολύ δραστήριο ερευνητικό κομμάτι.
Και ας μην ξεχνάμε ότι ήδη υπάρχουν αρκετές κάμερες πάνω από τα κεφάλια μας που μας παρακολουθούν με υψηλή ακρίβεια…
Face Recognition, Social Networks, GPS, δορυφόροι, κάμερες, κινητά (?) επιστρατεύονται για μια κοινωνία τάξης και ασφάλειας.
Για μια κοινωνία ανελευθερίας που το καθετί διαφορετικό θα θεωρείται κίνδυνος για το σύστημα και θα παρακολουθείται. Το εύρος της παρακολούθησης εξαρτάται από το κόστος και όχι από τα τεχνικά χαρακτηριστικά. Για μια κοινωνία υπνοβατών θα έλεγα εγώ…
Γι’ αυτό οι υποστηρικτές των καμερών είτε ας γίνουν λίγο προσεκτικότεροι και να σκεφτούν ποιους πραγματικά ωφελεί η χρήση τους είτε ας παραδεχτούν ανοιχτά ότι έχουν συμφέρον από αυτό.
11.07.07
Σχολείο
Άλλη μια μέρα όπως όλες αρχίζει,
αφήνω τ’ ονειρό μου πριν ακόμη μ’ αφήσει,
ανοίγω τα μάτια μου χωρίς να το θέλω,
το σχολείο μου μοιάζει ένα μεγάλο μπουρδέλο.
Έτσι προετοιμάζει για μία κοινωνία,
που θα γίνεις νταβατζής ή θα γίνεις πουτάνα,
μα εγώ δεν μπορώ ούτε κρατάω τα ηνία,
γι’ αυτό και δεν ανήκω σε καμία ομάδα.
Τα παιδικά μου χρόνια τελειώνουνε εδώ,
περιμένω το κουδούνι για ν’ αρχίσω να ζω,
κάγκελα τριγύρω φυλακίζουνε τη σκέψη,
παλεύω για ένα όνειρο να ‘ρθεί και να με κλέψει.
Κουρασμένα παιδιά ορισμένα νεκρά,
κατά βάθος ζωντανά μα δεν χαλάνε τη σειρά.
Ατέλειωτες ώρες με το στόμα μου κλειστό,
έφυγε η ζωή μου και τον πίνακα κοιτώ,
γεμάτο με σύμβολα που μ’ άφησαν πίσω,
να λύνω σπαζοκεφαλιές μέχρι να τα φτύσω.
Μα κατά βάθος υπάρχει λόγος σοβαρός.
δεν πρέπει να μας μένει χρόνος ελεύθερος,
γιατί τότε θα βρούμε όλα όσα μας κρύβεις
και θα σκεφτούμε τρόπους να σε κάνουμε να φύγεις.
Μα άκου αυτά που λέω κι ας μην τα υπομένεις,
σκέφτομαι ακόμα κι ας μην το περιμένεις.
Κι ας μην περίμενες ποτέ πως η γενιά μας θα την ψάξει,
κατά βάθος ξέρεις…
ένα γέλιο θα σε θάψει…
======================
Οι στίχοι είναι από το τραγούδι “Σχολείο” – Μεθυσμένα Ξωτικά. Το τραγούδι μπορείτε να το βρείτε στην ιστοσελίδα τους: http://www.methismenaxotika.gr/ και να το κατεβάσετε δωρεάν.
Επίσης ειναι διαθέσιμο στον tracker μας ως torrent, δεν χρειάζεται κάποιου είδους εγγραφή.
11.06.07
Ανοιχτή Επιστολή από έναν Καταληψία Μαθητή
Ακούω καθημερινά την κυβέρνηση και τους δημοσιογράφους-παράγοντες της ελληνικής κοινωνίας να κατηγορούν τους μαθητές που κάνουν κατάληψη. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο επιχειρούν συνειδητά και υποβολιμαία να σπιλώσουν το όνομά μας. Από κοντά, της προσκολλήσεως και της προβοκάτσιας πειθήνια όργανα, μανάδες, χουντικά απολειφάδια, παπάδες, λυκειάρχες, επιστάτες, ενοχλημένοι γείτονες, κατιναριά και ξεπεσμένοι ηθοποιοί.
Οι περισσότεροι ισχυρίζονται ότι είμαστε ένα μειοψηφικό τσούρμο ανώριμων και ασυνείδητων εφήβων. Έτσι πάει όμως. Όταν πρόκειται για το μέλλον μας, είμαστε αναρμόδιοι ν’ αποφασίσουμε. Όταν όμως μας λανσάρουν το νέο, εκπληκτικό κινητό, τα φανταχτερά ρούχα, τις εκκεντρικές κομμώσεις, την Eurovision, τα realities, τις τηλεψηφοφορίες, τότε θεωρούμαστε αρκετά ώριμοι για να επιλέξουμε αυτά που μας προσιδιάζουν. Τόσο ώριμοι μάλιστα, που μπορούμε ν’ αποφασίζουμε και για την τύχη άλλων, επιλέγοντας τον παίχτη που θα παραμείνει στο σπίτι του Μεγάλου Αδερφού.
Όταν θα αναρτήσουμε στα κάγκελα του σχολείου-φυλακή την σημαία της κατάληψης, είμαστε βολεμένοι ταραξίες. Όταν όμως θα στοιχηθούμε πίσω απ’ την ελληνική σημαία, σε μια παρέλαση, άξιοι συνεχιστές του πατριωτικού πνεύματος των αρχαίων ημών προγόνων.
Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιοι μας κατηγορούν για τα αιτήματά μας. Πέρα απ’ τη δημόσια και δωρεάν παιδεία, την επάνδρωση των σχολείων με καθηγητές-αληθινούς παιδαγωγούς, τη διαπλαστική σχέση αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ μαθητή και εκπαιδευτικού, τη βελτίωση των διδασκαλικών μεθόδων, υπάρχουν κι άλλα που μας καίνε κύριε Ρουσόπουλε, λαλίστατε υπουργέ της αυταρέσκειας και του μιλάω μόνο όταν πρόκειταινα εκτεθώ ξεκατινιασμένος. Δεν είναι σοβαρό αίτημα το να μπει ένα φανάρι έξω απ’ το σχολείο στο Μενίδι; Ή μήπως είναι καλύτερο να σκοτωθεί πρώτα κάποιος μάθητης ώστε να κάνουμε ρεπορτάζ, να γεμίσουμε τον τηλεοπτικό χρόνο και να γκρινιάζουμε νυχθημερόν κάτω απ’ την επίβλεψη της AGB; Δεν είναι σοβαρό αίτημα το να μην είμαστε καρπαζοεισπράκτορες στα πρότυπα του Αλέκου Τζανετάκου; Δεν είναι σοβαρό αίτημα το να μην τρώμε χαλασμένες τυρόπιτες; Τα σκατά που μας ταϊζουν οι πολυεθνικές είναι πιο υγιεινά δηλαδή;
Μας κατηγορείτε για βανδαλισμούς, απρεπείς συμπεριφορές, βιασμούς και αμαρτωλά βιντεάκια. Ποιοί; Εσείς όλοι, οι αξιοσέβαστοι οικογενειάρχες, λαμόγια, σκανδαλοπερασάκηδες, μειζαδόροι και κομπιναδόροι, ηδονοβλεψίες και βιτσιόζοι. Αν φοβάστε την εικόνα σας κοιτάζοντας τον καθρέφτη, είναι δικό σας πρόβλημα. Δεν φταίμε εμείς, αγρίμια όντας αναθρεμμένα από λύκους.
Μας κατηγορείτε για χαβαλέ. Πότε, αλήθεια, ενσκήψατε πάνω μας, να δείτε τις αιμόεσσες πληγές μας που χάσκουν δίχως απαντήσεις; Σας άφησε καθόλου χρόνο ο χαβαλές της μπίζνας, του χρηματιστηρίου, του τζόγου, των απονενοημένων διασκεδάσεων και των μικροαστικών week-end στην ύπαιθρο;
Μας λέτε να κοιτάζουμε τη δουλειά μας, να επιστρέψουμε στα θράνια, να κάνουμε το χρέος μας ως πειθήνια ρομποτάκια και να μην ασχολούμαστε μ’ άλλα προβλήματα. Φυσικά. Πώς αλλιώς θα παράγεται στρατιωτάκια για την κρεατομηχανή σας; Πώς αλλιώς θα εκτρέφετε αγράμματους, απαίδευτους, αδιάφορους και βολεψάκηδες εκπαιδευτικούς; Πώς αλλιώς θα ιδρύετε ιδιωτικά σχολεία και πανεπιστήμια και θα διοχετεύετε στην τσέπη σας τους φόρους των γονιών μας που προορίζονται για την παιδεία;
Κύριε Ρουσόπουλε, αναρωτηθήκατε προσφάτως πως είναι δυνατόν να ενδιαφέρει έναν μαθητή ο νέος Καποδίστριας. Επειδή κανένας μάχιμος δημοσιογράφος δεν προτίθεται να σας αποστομώσει, θα σας απαντήσω εγώ (για να καταδείξω ότι τις περισσότερες φορές σκάβετε μόνο σας τον λάκο σας). Αν συνενωθούν οι νομοί κι ο κόσμος αρχίζει να μετακινείται στο νέο κέντρο, δεν θα υπάρξουν προβλήματα με τα σχολεία της επαρχίας; Δεν θα υπάρξουν προβλήματα με τα σχολεία των πιο απομακρυσμένων χωριών; Θα μου απαντήσετε;
Μου λες μάνα, καλή μου μανούλα, να ανοίξουμε τα σχολεία και να στρωθώ ξανά στο διάβασμα. Τί να διαβάσω ρε μάνα; Τις αηδίες που μας λένε; Τις ιστορίες για το πόσο φοβεροί και τρομεροί είμαστε ως έθνος; Την κατήχηση των Θρησκευτικών; Το πώς να εκφράζομαι και να γράφω; Τις μαλακίες του κάθε παπάρα, δεξιού δοκιμιογράφου; Το πώς να ανταγωνίζομαι τους κολλητούς μου; Τον τρόπο για να επιβιώσω και να γίνω φτασμένος τεχνοκράτης; Το πως να ζω μες στην πουστιά, το ψέμμα και την υποκρισία;
Πες μου μανούλα, πες μου, σε παρακαλώ…
Αναδημοσίευση: http://panokato.blogspot.com/2007/11/blog-post_02.html
Νικολάκης Διάσελος, αιώνιος μαθητής της πενιχρής, δημόσιας και δωρεάν παιδείας.
Μαθητικές Καταλήψεις
Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε να φουντώνει ένα νέο κύμα καταλήψεων, στα σχολεία αυτή τη φορά. Ταυτόχρονα με τις καταλήψεις ακούγονται και οι συνήθεις φωνές περί καταλήψεων – χαβαλέ, υποκινούμενων καταλήψεων, ενώ φωνές ζητούν να παρέμβει εισαγγελέας και η αστυνομία.
Ερώτηση πρώτη: Εσείς οι υποστηρικτές της δημοκρατίας γνωρίζετε ότι οι αποφάσεις παίρνονται με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες?
Ερώτηση δεύτερη: Εσείς που υποστηρίζετε την άποψη ότι υπάρχουν παιδιά που θέλουν να παρακολουθήσουν μαθήματα, γνωρίζετε ότι αυτά τα παιδιά μπορούν να συμμετέχουν κανονικά στις διαδικασίες, να εκφράσουν ανοιχτά την άποψη τους και στο τέλος να ψηφίσουν? Μάλλον το ξεχνάτε, εσκεμμένα…
Μάλλον θα έπρεπε πρώτοι εσείς αφού είστε υποστηρικτές της δημοκρατίας να σεβαστείτε τις αποφάσεις των μαθητών. Εκτός κι αν μιλάμε για άλλου είδους δημοκρατία, την δημοκρατία των ΜΑΤ που είναι και της μόδας τελευταία.
Μια άλλη φωνή μιλάει για καταλήψεις του χαβαλέ. Γιατί με τις καταλήψεις των φοιτητών είσασταν σύμφωνοι? Η μήπως κι αυτές ήταν του χαβαλέ? Για πλάκα λέτε να κοιμούνται αυτά τα παιδιά μέσα στις αίθουσες? Για πλάκα λέτε να μένουν εδώ και 3 βδομάδες μέσα στα σχολεία? Αν ήταν για πλάκα εγώ πάντως θα προτιμούσα να πήγαινα για μπάλα.
Ακόμα κι αν είναι χαβαλές, είναι προτιμότερο να πηγαίνεις στο σχολείο και σε μια πορεία για χαβαλέ, παρά για καφέ και σε κανά κλαμπάκι. Στην πρώτη περίπτωση μπορεί και να ξυπνήσεις, να συνειδητοποιηθείς, να ανοίξουν οι ορίζοντες σου. Στη δεύτερη να αποκοιμηθείς…
Πέρα από τα αιτήματα των μαθητών, δεν έχετε καταλάβει κάτι πολύ απλό, ότι αυτά τα παιδιά στο πλαίσιο της τόσο εντατικής μαθητικής ζωής ασφυκτιούν, θέλουν αέρα να αναπνεύσουν, θέλουν να παίξουν, να ζήσουν. Η ζωή τους έχει μετατραπεί σε έναν καθημερινό αγώνα: σχολείο, φροντιστήριο, ύπνος. Η ελπίδα για καλύτερη ζωή σε έναν αγώνα επιβίωσης όπου ο ελεύθερος χρόνος είναι ανύπαρκτος. Μεσα σε ένα σχολείο όπου η δημιουργικοτητα και ο ενθουσιασμος ακρωτηριαζονται από τη στειρα αποστήθιση.
Όταν ένα παιδί γεμάτο ζωή και ενθουσιασμό πιέζεται τόσο πολύ, κάπου πρέπει να εκτονώσει την ενέργεια του. Μην βιαστείτε να μου πείτε μα χάθηκαν οι αλάνες, γιατί θα σας ζητήσω να μου δείξετε κάποιες. Ο ένας μετά τον άλλον οι ελεύθεροι χώροι γίνονται πολυκατοικίες.
Μην ξεχνάτε επίσης ότι μιλάμε για μια γενιά που πραγματικά είναι αβέβαιη για το μέλλον της, με την ανεργία να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Για μια γενιά που η μόρφωση και οι γνώσεις αντικαταστάθηκαν από ένα ανταγωνιστικό πλαίσιο βαθμοθηρίας. Η ευγενής άμιλλα έχει προ πολλού ξεχαστεί. Ευτυχώς όχι για όλους ακόμα…
Άρα όσο κι αν δεν θέλετε να το καταλάβετε, οι καταλήψεις δεν γίνονται καθόλου για χαβαλέ, γίνονται γιατί υπάρχουν προβλήματα, προβλήματα στα οποία δεν δόθηκε λύση εδώ και 20-30 χρόνια, προβλήματα τα οποία διογκώθηκαν.
Πολλοί από σας ίσως να συμμετείχατε σε δράσεις τότε, όταν ήσασταν κι εσείς παιδιά… το ξεχάσατε κι αυτό. Ίσως απλά να απογοητευτήκατε, αλλά ακόμα κι έτσι να είναι το λιγότερο που έχετε να κάνετε είναι να μην βρίσκεστε απέναντι σε αυτά τα παιδιά.
Εσείς γονείς, που δουλεύετε 8 και 10 ώρες καθημερινώς, για να στείλετε τα παιδιά σας φροντιστήριο, εσείς που θα δουλεύετε τόσο εντατικά για ακόμα 5-6 χρόνια τουλάχιστον για να χρηματοδοτήσετε τις σπουδές των παιδιών σας, δεν σας ζητάω να παρακινήσετε τα παιδιά σας να πάνε στην κατάληψη, αφήστε τα τουλάχιστον να αποφασίσουν ελεύθερα χωρίς παραπάνω πίεση, ήδη τους ασκείται αρκετή. Σκεφτείτε ότι τα παιδιά σας ως μελλοντικοί γονείς πιθανώς να χρειάζεται να δουλεύουν πολύ περισσότερο από εσάς. Αυτό θέλετε για εσάς, για τα παιδιά σας?
Αβεβαιότητα, εντατικοποίηση-έλλειψη ελεύθερου χρόνου, έλλειψη χώρων για παιχνίδι πιστεύετε ότι δεν είναι αρκετοί λόγοι για να γεμίσει με αισθήματα αντίδρασης ένα παιδί?
Κι αν τώρα η οργή τους εκφράζεται με έναν ενθουσιώδη-παιδικό τρόπο, φανταστείτε τι οργή μπορεί να νιώσουν όταν μπουν στο πανεπιστήμιο και συνειδητοποιήσουν ότι όλα αυτά που τους υπόσχονταν ήταν παραμύθια. Πτυχίο χωρίς καμία αξία, κανένα αντίκρισμα. Και ο αγώνας για επιβίωση συνεχίζεται…
Χαίρομαι λοιπόν που βλέπω ακόμα μαθητές να ελπίζουν, να αντιστέκονται. Απέναντι σε έναν κόσμο των reality-show, του ανταγωνισμού, των καμερών, έχουν μια σαφή και απλή απαίτηση, θέλω να ζήσω, θέλω γνώσεις, θέλω να είμαι σίγουρος για το μέλλον μου. Αυτά είναι τα πραγματικά αιτήματα αυτών των παιδιών και όσο κάποιοι κλείνουν τα αυτιά τους τώρα και δεν δίνουν λύσεις, φοβάμαι ότι αύριο θα είναι πλέον αργά για κουβέντα…
11.02.07
Συλλαλητήριο 1 Νοέμβρη – Ιωάννινα
Σημερα πραγματοποιήθηκε συλλαλητηριο στα Ιωαννινα επειτα απο αποφασεις μαθητων, φοιτητικων συλλογων και καθηγητων. Το συλλαλητηριο ξεκινησε κατα της 12:30 με αρκετο κοσμο για τα δεδομενα της περιοδου, γυρω στα 500 ατομα, και με αρκετο παλμο.
Στη κεφαλη της πορειας ηταν οι μαθητες με διαφορα πανο, στη συνεχεια οι φοιτητικοι συλλογοι (ΦΠΨ, Μηχανικοι Υλικων-Βετ σε κοινο πανο, Ιατρικη, Πληροφορικη) και τελος οι καθηγητες.
Η διαδρομη ηταν η γνωστη και απο παλιοτερες πορειες, συγκεντρωση στην Ακαδημια, στη συνεχεια περασε μπροστα απο την Νομαρχια, τα γραφεια της ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ, την αστυνομια και κατεληξε στη Νομαρχια.
Ευχαριστη νοτα στο συλλαλητηριο ηταν ο αποκλεισμος του κεντρικου δρομου απεναντι απο την Νομαρχια απο τρακτερ αγροτων καθως ειχαν παρασταση διαμαρτυριας.
Μερικα απο τα συνθηματα που ακουστηκαν αφορουσαν το εκπαιδευτικο, την κρατικη καταστολη και το ασφαλιστικο.
